الگو همکاری موثر میان خانه و مدرسه در تربیت فرهنگی و ارزشی دانش آموزان

نظام آموزشی تنها متولی انتقال دانش نیست، بلکه مسئولیت شکل دهی به هویت فرهنگی و ارزش های دانش آموزان را بر عهده دارد. با این حال، فقدان الگویی منسجم برای هم افزایی ارزشی میان خانه و مدرسه، منجر به گسست زیست بوم های تربیتی و بروز «دوگانگی هویتی» در دانش آموزان شده است. هدف پژوهش حاضر، طراحی الگوی «ائتلاف تربیتی» جهت ارتقای تربیت فرهنگی و ارزشی دانش آموزان است. این پژوهش با رویکردی ترکیبی (کیفی–کمی) و با استفاده از مدل اکتشافی متوالی انجام شد. در مرحله کیفی با بهره گیری از مصاحبه با خبرگان، مولفه های «هم سویی ارزش شناختی»، «ارتباطات کنشگرانه»، «توانمندسازی تربیتی والدین»، «مشارکت محتوایی» و «سرمایه اجتماعی محلی» شناسایی شدند. سپس در مرحله کمی، با اجرای پرسشنامه در جامعه هدف، اعتبار این مولفه ها در قالب یک الگوی ساختاری تایید گردید. یافته ها نشان می دهد که وضعیت موجود مشارکت، غالبا محدود به امور شکلی و اداری است و فاصله معناداری با مشارکت محتوایی دارد. نتایج حاصل از تحلیل مدل معادلات ساختاری حاکی از آن است که گذار از هم زیستی منفعل به ائتلاف فعال تربیتی، مستلزم تغییر نگرش مدیران، ایجاد زبان مشترک ارزشی و طراحی فرصت های تصمیم گیری مشترک است. این الگوی پیشنهادی می تواند ضمن کاهش تعارض های ارزشی، با ایجاد «زیست بوم مشترک اخلاقی»، به تقویت هویت فرهنگی و ارتقای سرمایه اجتماعی در نظام آموزشی کمک شایانی نماید.

کلیدواژه ها:

تربیت فرهنگی ، ائتلاف تربیتی ، مشارکت والدین ، دوگانگی هویتی ، هم افزایی ارزشی