چگونه توانستم با روش تشویق و محبت، اعتماد به نفس و توانایی انجام کارهای روزانه و کلاسی دانش آموز پایه اول را تقویت کنم
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 79
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CSEMCONF02_2010
تاریخ نمایه سازی: 28 مرداد 1405
چکیده مقاله:
پژوهش حاضر با عنوان «چگونه توانستم با روش تشویق و محبت، اعتماد به نفس و توانایی انجام کارهای روزانه ی کلاسی دانش آموز پایه اول را تقویت کنم» مبتنی بر نظریه خودکارآمدی بندورا و روانشناسی پرورشی سیف طراحی و اجرا شده است. این مطالعه در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ در پایه اول دبستان دولتی دخترانه نرجس جمکران ۲ واقع در ناحیه یک آموزش و پرورش استان قم و با فراوانی ۳۶ نفر دانشآموز انجام شده است. یکی از دانش آموزان کلاس با نام مستعار «مریم» به دلیل کمرویی مفرط، عدم مشارکت در فعالیتهای گروهی، کندنویسی، اضطراب و تغییر رنگ چهره هنگام پاسخدهی به سوالات معلم، ترس از تمسخر همکلاسیها، عدم داوطلبی برای هیچ کار کلاسی یا پرورشی، و وابستگی شدید به مادر، توجه مرا به خود جلب کرد. هدف این پژوهش تقویت اعتماد به نفس، افزایش مشارکت تحصیلی و بهبود توانایی انجام کارهای روزانه و کلاسی این دانش آموز با استفاده از روشهای تشویق هدفمند و محبت بوده است.پس از جمع آوری اطلاعات از طریق چهار شیوه علمی شامل مشاهده نظاممند ، مصاحبه نیمه ساختاریافته (با مادر دانش آموز، مدیر مدرسه و دو نفر از همکاران)، پرسشنامه محقق ساخته (شامل شاخصهای کمرویی و اعتماد به نفس) و مطالعه منابع کتابخانه ای و مقالات، روشهای مناسب انتخاب و به مدت ۴ ماه اجرا گردید. راهکارهای اجراشده عبارت بودند از: (۱) برقراری رابطه عاطفی امن و محبت آمیز، (۲) واگذاری تدریجی مسئولیت های کلاسی (جمع آوری تکالیف و بردن برگه حضور به دفتر)، (۳) تشویق شفاهی و اهدای کارت امتیازی و جوایز نمادین در حضور همسالان، (۴) الگوسازی توسط دانش آموزان موفق، (۵) عدم مقایسه با دیگران (فقط مقایسه با عملکرد گذشته خودش)، (۶) برگزاری جلسات مستمر مشاوره با مادر و کاهش تدریجی حضور او در مدرسه، (۷) هماهنگی با سایر همکاران برای اجرای یکسان راهکارها در زنگ های مختلف. پس از اجرای روشها، نتایج زیر حاصل شد: مشارکت داوطلبانه دانش آموز در بحثهای کلاسی به طور چشمگیری افزایش یافت، تکالیف خود را به صورت مستقل و بدون پرسش مکرر از معلم انجام میداد، سرعت نوشتن او بهبود قابل توجهی پیدا کرد، اضطراب هنگام پاسخدهی شفاهی به میزان زیادی کاهش یافت، ارتباط چشمی و کلامی موثری با معلم و همکلاسیها برقرار می کرد، وابستگی او به مادر به طرز محسوسی کمتر شد و نمرات پرسشنامه محقق ساخته در پس آزمون پیشرفت چشمگیری را نشان داد. مادر دانش آموز، مدیر مدرسه و همکاران نیز تغییرات مثبت ایجاد شده را تایید کردند. مداخلات معلم محور مبتنی بر تشویق هدفمند و محبت، رویکردی موثر و کم هزینه برای تقویت اعتماد به نفس و توانایی انجام کارهای روزانه و کلاسی دانش آموزان کمروی پایه اول در کلاسهای پرجمعیت است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
الهام مرادی
کارشناسی شیمی محض