تحلیل نقش فرهنگ مدرسه، عدالت آموزشی، اعتماد متقابل و احساس تعلق در ارتقای کیفیت آموزشی و تربیتی
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 74
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
COESEFOI01_1346
تاریخ نمایه سازی: 28 مرداد 1405
چکیده مقاله:
کیفیت آموزشی و تربیتی مدرسه حاصل عملکرد منفرد معلم، برنامه درسی یا منابع مادی نیست، بلکه برآیند مجموعه ای از فرایندهای سازمانی، اجتماعی، عاطفی و فرهنگی است که در محیط مدرسه شکل می گیرند. در این میان، فرهنگ مدرسه، عدالت آموزشی، اعتماد متقابل و احساس تعلق از مهم ترین سازه هایی هستند که می توانند کیفیت تجربه یادگیری و تربیت دانش آموزان و همچنین عملکرد حرفه ای معلمان را تحت تاثیر قرار دهند. فرهنگ مدرسه از طریق ارزش ها، هنجارها، انتظارات، الگوهای ارتباطی و شیوه های رهبری، چارچوبی برای تفسیر و تنظیم رفتار اعضای مدرسه ایجاد می کند. عدالت آموزشی نیز با فراتر رفتن از مفهوم برابری صوری، بر فراهم کردن فرصت های واقعی و متناسب با نیازهای متفاوت دانش آموزان تاکید دارد. اعتماد متقابل، زمینه روانی و سازمانی لازم برای همکاری، مشارکت، پذیرش مسئولیت و یادگیری حرفه ای را فراهم می کند و احساس تعلق، پیوند عاطفی و هویتی دانش آموز با مدرسه را تقویت می سازد. بررسی ارتباط این متغیرها نشان می دهد که اثرگذاری آنها مستقل و خطی نیست، بلکه میان آنها روابط متقابل و تقویت کننده وجود دارد. فرهنگ مشارکتی و حمایتگر می تواند ادراک عدالت و اعتماد را افزایش دهد؛ عدالت ادراک شده می تواند احساس امنیت و تعلق را تقویت کند؛ اعتماد میان مدیران، معلمان و دانش آموزان می تواند کیفیت تعاملات آموزشی را ارتقا دهد و احساس تعلق نیز از طریق افزایش انگیزش، مشارکت و ماندگاری در فرایند یادگیری، به پیامدهای آموزشی و تربیتی مطلوب منجر شود. شواهد پژوهشی داخلی نیز نشان داده اند که فرهنگ مدرسه با انگیزش، ادراک دانش آموزان از محیط کلاس و یادگیری ارتباط دارد و احساس تعلق با انگیزه پیشرفت، اشتیاق تحصیلی و رشد اجتماعی پیوند می یابد. بر این اساس، ارتقای کیفیت مدرسه نیازمند رویکردی یکپارچه است که در آن اصلاح ساختارهای توزیع منابع، بهبود روابط انسانی، توسعه رهبری مشارکتی، تقویت اعتماد و ایجاد فرصت برای مشارکت واقعی دانش آموزان همزمان دنبال شود. مقاله حاضر با رویکرد مروری تحلیلی، ابعاد مفهومی و سازوکارهای اثرگذاری این چهار متغیر را بررسی کرده و بر ضرورت گذار از سیاست های منفک و تک عاملی به سوی الگوی تلفیقی کیفیت آموزشی و تربیتی تاکید می کند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
زهرا فراهانی
نویسنده اول