تحلیل تاثیر مشارکت خانواده، ارتباط موثر والدین و مدرسه و حمایت اجتماعی بر رشد تربیتی دانش آموزان
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 92
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
COESEFOI01_1344
تاریخ نمایه سازی: 28 مرداد 1405
چکیده مقاله:
رشد تربیتی دانش آموزان فرایندی چندبعدی و پیچیده است که تنها از طریق انتقال محتوای آموزشی در مدرسه تحقق نمی یابد، بلکه تحت تاثیر شبکه ای از روابط خانوادگی، مدرسه ای و اجتماعی شکل می گیرد. در این میان، مشارکت خانواده، کیفیت ارتباط والدین با مدرسه و میزان حمایت اجتماعی دریافت شده از سوی دانش آموز، از مهم ترین عوامل محیطی موثر بر شکل گیری شخصیت، مسئولیت پذیری، مهارت های اجتماعی، خودتنظیمی، انگیزش، اعتمادبه نفس و پایبندی به ارزش های اخلاقی و اجتماعی به شمار می روند. هدف مقاله حاضر تحلیل نقش و سازوکارهای اثرگذاری این سه مولفه بر رشد تربیتی دانش آموزان است. رویکرد مقاله مروری تحلیلی بوده و برای تدوین آن از پژوهش های فارسی معتبر و مرتبط استفاده شده است. بررسی شواهد پژوهشی نشان می دهد که مشارکت خانواده هنگامی بیشترین اثربخشی تربیتی را دارد که از سطح نظارت صرف بر تکالیف و عملکرد تحصیلی فراتر رفته و به حمایت عاطفی، گفت وگوی سازنده، الگوسازی رفتاری، همکاری با مدرسه و فراهم کردن محیط مناسب برای رشد استقلال و مسئولیت پذیری منجر شود. همچنین ارتباط موثر والدین و مدرسه، زمینه همسویی اهداف تربیتی، شناسایی زودهنگام مشکلات، تبادل اطلاعات درباره وضعیت دانش آموز و طراحی مداخلات هماهنگ را فراهم می کند. حمایت اجتماعی نیز از طریق ایجاد احساس تعلق، امنیت، ارزشمندی و توانمندی، ظرفیت دانش آموز را برای مواجهه با فشارهای تحصیلی و اجتماعی افزایش می دهد. یافته های مطالعات بررسی شده حاکی از آن است که این متغیرها نه به شکل جداگانه، بلکه در تعامل با یکدیگر بر رشد تربیتی اثر می گذارند؛ به گونه ای که خانواده حمایتگر، مدرسه ارتباط پذیر و شبکه اجتماعی مثبت می توانند یک نظام تربیتی هماهنگ ایجاد کنند. در مقابل، گسست میان خانه و مدرسه، ارتباط یک سویه، ضعف مهارت های ارتباطی والدین و معلمان، یا فقدان حمایت عاطفی و اجتماعی می تواند زمینه بروز مشکلات رفتاری، کاهش انگیزش و تضعیف احساس تعلق دانش آموز را فراهم سازد. بنابراین، ارتقای رشد تربیتی مستلزم گذار از الگوی مدرسه محور به رویکرد مشارکتی و شبکه ای است که در آن خانواده، مدرسه و محیط اجتماعی در فرایندی مستمر، هماهنگ و مبتنی بر اعتماد برای رشد همه جانبه دانش آموز همکاری کنند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
منیژه هدایتی
نویسنده اول