بررسی اثربخشی آموزش هوش هیجانی بر سازگاری اجتماعی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه اول

هوش هیجانی یکی از عوامل مهم در رشد فردی، اجتماعی و تحصیلی دانش آموزان به شمار می رود و می تواند توانایی آنان را در شناخت و مدیریت هیجان ها، برقراری روابط مناسب و مقابله با چالش های روزمره تقویت کند. دوره متوسطه اول یکی از مراحل مهم رشد دانش آموزان است که در آن تغییرات جسمی، عاطفی و اجتماعی قابل توجهی رخ می دهد. در این دوره، ضعف در مهارت های هیجانی ممکن است موجب بروز مشکلاتی در سازگاری اجتماعی، ارتباط با همسالان و عملکرد تحصیلی شود. آموزش هوش هیجانی می تواند از طریق تقویت خودآگاهی، خودکنترلی، همدلی، مهارت های ارتباطی و مدیریت هیجان ها، زمینه سازگاری بهتر دانش آموزان با محیط مدرسه و جامعه را فراهم کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش هوش هیجانی بر سازگاری اجتماعی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه اول انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که آموزش مهارت های هوش هیجانی می تواند به بهبود روابط اجتماعی، افزایش توانایی حل تعارض، کاهش واکنش های هیجانی نامناسب و افزایش مشارکت دانش آموزان در فعالیت های آموزشی کمک کند. همچنین افزایش خودتنظیمی و مدیریت هیجان ها می تواند موجب تمرکز بیشتر، انگیزه بالاتر و عملکرد تحصیلی مطلوب تر شود. بر این اساس، گنجاندن آموزش هوش هیجانی در برنامه های تربیتی مدارس و توجه به نقش معلمان و مشاوران در آموزش این مهارت ها می تواند در رشد همه جانبه دانش آموزان موثر باشد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، سازگاری اجتماعی ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان ، دوره متوسطه اول ، مهارت های اجتماعی ، آموزش هیجانی