بررسی تاثیر یادگیری فعال بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر روش های یادگیری فعال بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مقطع متوسطه اول (پایه های هفتم، هشتم و نهم) شهرستان فاروج در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ انجام شد. روش تحقیق توصیفی-همبستگی و حجم نمونه ۳۳۱ دانش آموز بود که به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. یافته ها نشان داد که بین استفاده از روش های یادگیری فعال با تمامی مولفه های پیشرفت تحصیلی (شامل افزایش نمرات، درک عمیق مفاهیم، انگیزش درونی و مشارکت کلاسی) رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج حاکی از آن بود که دانش آموزانی که در کلاس هایی با رویکرد یادگیری فعال (مانند کار گروهی، حل مسئله و بحث) حضور دارند، عملکرد تحصیلی بهتری نسبت به دانش آموزان کلاس های سنتی دارند. در مجموع، نتایج تایید کرد که تغییر رویکرد تدریس از معلم محور به دانش آموزمحور، راهکاری کارآمد برای ارتقای سطح کیفی آموزش و بهبود نتایج یادگیری است.

کلیدواژه ها:

یادگیری فعال ، پیشرفت تحصیلی ، روش های تدریس نوین ، مشارکت کلاسی