نقش معلم به عنوان تسهیل گر در افزایش استقلال و خودنظم دهی دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی نقش معلم به عنوان تسهیل گر در افزایش استقلال و خودنظم دهی دانش آموزان مقطع ابتدایی شهرستان قوچان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ انجام شد. روش تحقیق توصیفی-همبستگی و حجم نمونه ۳۲۰ دانش آموز بود که به روش خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد و مدل سازی معادلات ساختاری تحلیل گردیدند. یافته ها نشان داد که بین نقش تسهیل گری معلم با استقلال تحصیلی و خودنظم دهی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج حاکی از آن بود که سبک مدیریت سنتی معلمان با کاهش خودنظم دهی دانش آموزان همراه است. حمایت مدرسه نیز به عنوان یک عامل تعدیل کننده، اثرات مثبت نقش تسهیل گرانه معلم را تقویت می کند. در مجموع، نتایج تایید کرد که تغییر نقش معلم به تسهیل گر، راهکاری کارآمد برای تربیت دانش آموزان مستقل و مسئولیت پذیر است.

کلیدواژه ها:

نقش تسهیل گر معلم ، استقلال تحصیلی ، خودنظم دهی ، دانش آموزان