تاثیر استفاده از فناوری در آموزش ریاضی به دانش آموزان کم توان ذهنی

آموزش ریاضی به دانش آموزان کم توان ذهنی از جمله حوزه هایی است که به دلیل تفاوت های فردی در توانایی های شناختی، سرعت پردازش اطلاعات، توجه، حافظه، حل مسئله و تعمیم آموخته ها، به روش های آموزشی متناسب و انعطاف پذیر نیاز دارد. در این میان، فناوری های آموزشی با فراهم کردن محیط های دیداری، شنیداری و تعاملی می توانند فرایند یادگیری مفاهیم ریاضی را برای این گروه از دانش آموزان ملموس تر، جذاب تر و قابل فهم تر کنند. هدف مقاله حاضر، بررسی مروری تاثیر استفاده از فناوری در آموزش ریاضی به دانش آموزان کم توان ذهنی و تحلیل ظرفیت های آموزشی، شناختی و انگیزشی آن است. برای دستیابی به این هدف، مجموعه ای از منابع علمی فارسی مرتبط با آموزش کودکان استثنایی، آموزش ریاضی، بازی های رایانه ای، چندرسانه ای های آموزشی، آموزش به کمک رایانه، نرم افزارهای آموزشی و یادگیری دانش آموزان دارای نیازهای ویژه بررسی و تحلیل شد. یافته های مطالعات مرورشده نشان می دهد که استفاده هدفمند از فناوری می تواند موجب افزایش مشارکت یادگیرنده، تقویت انگیزش تحصیلی، بهبود توجه، افزایش فرصت تمرین، ارتقای یادگیری و یادداری مفاهیم ریاضی و فراهم شدن بازخورد سریع شود. همچنین بازی های آموزشی رایانه ای و چندرسانه ای ها با تبدیل مفاهیم انتزاعی به موقعیت های تصویری و تعاملی، امکان تجربه مستقیم تر مفاهیم عددی و محاسباتی را فراهم می کنند. با این حال، اثربخشی فناوری به خود ابزار وابسته نیست و عواملی همچون تناسب محتوا با سطح توانایی دانش آموز، طراحی ساده و هدفمند، نقش فعال معلم، میزان دسترسی، کیفیت نرم افزار و جلوگیری از وابستگی صرف به فناوری در آن تاثیرگذار است.

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، آموزش ریاضی ، دانش آموزان کم توان ذهنی ، آموزش به کمک رایانه ، بازی های رایانه ای ، چندرسانه ای آموزشی ، آموزش استثنایی.