بررسی کلاس درس به عنوان اصلی ترین بستر یادگیری و محیطی تعاملی، انگیزه بخش، خلاق و یادگیرنده محور

با توجه به تحولات گسترده نظام های آموزشی در عصر حاضر، ایجاد کلاس درس پویا و اثربخش دیگر یک انتخاب یا رویکرد اختیاری نیست، بلکه ضرورتی اجتناب ناپذیر برای تحقق اهداف تعلیم و تربیت محسوب می شود. کلاس درس به عنوان اصلی ترین بستر یادگیری، زمانی می تواند زمینه رشد همه جانبه دانش آموزان را فراهم کند که فراتر از انتقال صرف اطلاعات عمل کرده و محیطی تعاملی، انگیزه بخش، خلاق و یادگیرنده محور ایجاد نماید. یافته های این بررسی نشان می دهد که کیفیت آموزش، میزان یادگیری، رشد مهارت های شناختی و اجتماعی و حتی شکل گیری نگرش های مثبت نسبت به مدرسه، ارتباط مستقیمی با میزان پویایی کلاس درس دارد. هر اندازه فضای کلاس از تعامل بیشتر، مشارکت فعال تر، مدیریت کارآمدتر و روش های تدریس نوین بهره مند باشد، احتمال دستیابی به یادگیری عمیق، پایدار و معنادار نیز افزایش خواهد یافت.یکی از مهم ترین نتایج این پژوهش آن است که روش های تدریس نوین نقش محوری در ایجاد کلاس درس پویا ایفا می کنند. استفاده از راهبردهایی مانند یادگیری فعال، یادگیری مشارکتی، آموزش مبتنی بر مسئله، آموزش مبتنی بر پروژه، آموزش معکوس، بازی وارسازی، یادگیری اکتشافی و بهره گیری هدفمند از فناوری های آموزشی، موجب تغییر نقش دانش آموز از یک شنونده منفعل به یادگیرنده ای فعال، جست وجوگر و مسئولیت پذیر می شود. در این رویکردها، یادگیری تنها به حفظ مطالب محدود نمی شود، بلکه دانش آموزان فرصت می یابند از طریق مشاهده، تجربه، گفت وگو، تحلیل، تفکر انتقادی و حل مسئله، دانش خود را بسازند و آن را در موقعیت های واقعی به کار گیرند. این امر علاوه بر ارتقای کیفیت یادگیری، موجب افزایش خلاقیت، خودکارآمدی، اعتمادبه نفس و انگیزش تحصیلی آنان خواهد شد

کلیدواژه ها:

کلاس درس ، کلاس پویا ، روش تدریس ، مدیریت کلاس ، مشارکت فعال