تاثیر بازخورد عاطفی معلم بر انگیزش درونی و جرات یادگیری دانش آموزان

چکیده: پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر بازخورد عاطفی معلم بر انگیزش درونی و جرات یادگیری دانش آموزان انجام شده است. در این مطالعه که به روش توصیفی-همبستگی روی دانش آموزان دوره متوسطه اجرا شد، مشخص گردید که بازخورد عاطفی معلم، فراتر از یک پیام اصلاحی ساده، نقشی بنیادین در شکل گیری تجربه انگیزشی و روانی دانش آموزان ایفا می کند. بازخوردی که با احترام، همدلی، تشویق و تاکید بر تلاش و پیشرفت همراه باشد، نیازهای روان شناختی دانش آموز (شایستگی، خودمختاری و ارتباط مثبت) را برآورده می سازد و از این طریق، انگیزش درونی را تقویت می کند؛ به گونه ای که دانش آموز یادگیری را نه به خاطر پاداش بیرونی، بلکه برای خود یادگیری ارزشمند می داند. همچنین، چنین بازخوردی با ایجاد امنیت روانی در کلاس، ترس از خطا و قضاوت شدن را کاهش می دهد و جرات یادگیری را افزایش می دهد؛ یعنی دانش آموز با جسارت بیشتری سوال می پرسد، در بحث ها شرکت می کند و از اشتباه کردن هراسی ندارد. یافته ها نشان می دهند که بازخورد عاطفی از مسیرهایی مانند کاهش اضطراب تحصیلی، تقویت خودکارآمدی و بهبود نگرش به مدرسه، به افزایش مشارکت فعال و پایداری در یادگیری منجر می شود. در نتیجه، بازخورد عاطفی معلم نه تنها یک ابزار آموزشی، بلکه یک عامل تربیتی-روان شناختی کلیدی برای پرورش دانش آموزانی باانگیزه، جسور و مسئول در فرایند یادگیری است و توجه به آموزش معلمان در این زمینه، ضرورتی انکارناپذیر برای ارتقای کیفیت آموزش محسوب می شود.واژگان کلیدی: بازخورد عاطفی معلم، انگیزش درونی، جرات یادگیری، امنیت روانی