تحلیل و بررسی یکی از مهم ترین مفاهیم مطرح در ادبیات تعلیم و تربیت، «تدریس اثربخش»

تدریس اثربخش حاصل تلفیق دانش تخصصی معلم، مهارت های حرفه ای، توانایی برقراری ارتباط موثر، مدیریت مطلوب کلاس، انتخاب روش های تدریس متناسب، ارزشیابی مستمر، ارائه بازخورد سازنده، ایجاد انگیزش، توجه به تفاوت های فردی، استفاده صحیح از فناوری های آموزشی و فراهم کردن فرصت مشارکت فعال دانش آموزان در فرآیند یادگیری است. هر یک از این مولفه ها به تنهایی می توانند بخشی از کیفیت تدریس را ارتقا دهند، اما بیشترین اثربخشی زمانی حاصل می شود که این عوامل در قالب یک نظام آموزشی منسجم و مکمل یکدیگر عمل کنند. ازاین رو، نمی توان کیفیت تدریس را صرفا با یک شاخص مانند تسلط علمی معلم یا استفاده از فناوری های آموزشی سنجید؛ بلکه باید مجموعه ای از ابعاد حرفه ای، آموزشی، اخلاقی و ارتباطی به صورت همزمان مورد ارزیابی قرار گیرد.یکی از مهم ترین نتایج این پژوهش، ضرورت اولویت بندی مولفه های تدریس اثربخش است. با توجه به محدودیت منابع، زمان، امکانات و ظرفیت های آموزشی، نظام های تعلیم و تربیت ناگزیرند مهم ترین عوامل اثرگذار بر کیفیت یادگیری را شناسایی و سرمایه گذاری خود را بر آن ها متمرکز کنند. تحلیل انجام شده نشان می دهد که برنامه ریزی آموزشی هدفمند، تسلط علمی و مهارت حرفه ای معلم، مدیریت اثربخش کلاس درس، ایجاد تعامل سازنده با دانش آموزان، بهره گیری از روش های فعال و یادگیرنده محور، ارزشیابی تکوینی همراه با بازخورد مستمر و ایجاد انگیزش در فراگیران، از جمله مولفه هایی هستند که بیشترین تاثیر را بر ارتقای کیفیت یادگیری دارند. این مولفه ها نه تنها موجب افزایش پیشرفت تحصیلی دانش آموزان می شوند، بلکه زمینه رشد مهارت های شناختی، اجتماعی، عاطفی و اخلاقی آنان را نیز فراهم می کنند.