بررسی عملکرد تحصیلی به عنوان یکی از مهم ترین شاخص های ارزیابی اثربخشی نظام آموزشی

موفقیت تحصیلی دانش آموزان پدیده ای چندبعدی است و تنها با تکیه بر توانایی های شناختی، هوش یا آموزش های رسمی قابل تبیین نیست، بلکه مجموعه ای از عوامل روان شناختی، انگیزشی، هیجانی و محیطی در شکل گیری آن نقش دارند. در این میان، خودتنظیمی یادگیری، تاب آوری تحصیلی، انگیزش درونی و حمایت ادراک شده معلم به عنوان چهار مولفه اساسی، نقشی تعیین کننده در ارتقای عملکرد تحصیلی و بهزیستی روان شناختی دانش آموزان ایفا می کنند. بررسی هم زمان این متغیرها نشان می دهد که فرایند یادگیری زمانی به نتایج مطلوب منجر می شود که دانش آموز علاوه بر برخورداری از توانایی های علمی، از مهارت های لازم برای مدیریت یادگیری، مقابله با دشواری ها، حفظ انگیزه و دریافت حمایت از محیط آموزشی نیز بهره مند باشد.خودتنظیمی یادگیری یکی از مهم ترین ظرفیت های فردی دانش آموزان است که امکان مدیریت آگاهانه فرایند یادگیری را فراهم می آورد. دانش آموزانی که از مهارت های خودتنظیمی بالاتری برخوردارند، اهداف آموزشی خود را با دقت بیشتری تعیین می کنند، برای دستیابی به این اهداف برنامه ریزی مناسبی دارند، راهبردهای شناختی و فراشناختی موثرتری به کار می گیرند، پیشرفت خود را به طور مستمر ارزیابی می کنند و در صورت مواجهه با موانع، راهبردهای خود را اصلاح می کنند. این ویژگی ها موجب می شود که چنین دانش آموزانی در یادگیری استقلال بیشتری داشته باشند، مسئولیت پیشرفت خود را بپذیرند و وابستگی کمتری به کنترل بیرونی داشته باشند. در نتیجه، نه تنها عملکرد تحصیلی آنان بهبود می یابد، بلکه احساس شایستگی، اعتمادبه نفس و رضایت از یادگیری نیز در آنان افزایش پیدا می کند که این امر به ارتقای بهزیستی روان شناختی منجر می شود.

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی یادگیری ، تاب آوری تحصیلی ، انگیزش درونی ، عملکرد تحصیلی ، بهزیستی روان شناختی