بررسی اهمیت بهره گیری از روش های نوین تدریس برای پرورش یادگیرندگانی خلاق، مستقل، مسئولیت پذیر، توانمند و مادام العمر

نظام های آموزشی در قرن بیست و یکم با تحولات گسترده ای در عرصه های علمی، فناوری، اجتماعی و فرهنگی مواجه شده اند که ضرورت بازنگری در شیوه های آموزش و یادگیری را بیش از پیش آشکار ساخته است. دیگر نمی توان انتظار داشت که روش های سنتی تدریس، که عمدتا بر انتقال یک سویه اطلاعات، حفظ مطالب و نقش منفعل دانش آموز استوار هستند، بتوانند نیازهای نسل امروز را برآورده سازند. دانش آموزان امروزی در محیطی رشد می کنند که دسترسی گسترده به اطلاعات، فناوری های دیجیتال، ارتباطات جهانی و تغییرات سریع اجتماعی، آنان را با نیازها و انتظارات جدیدی مواجه کرده است. از این رو، نظام تعلیم و تربیت ناگزیر است با بهره گیری از روش های نوین تدریس، زمینه پرورش یادگیرندگانی خلاق، مستقل، مسئولیت پذیر، توانمند و مادام العمر را فراهم آورد.بررسی مبانی نظری و یافته های پژوهش های انجام شده نشان می دهد که روش های نوین تدریس یکی از مهم ترین عوامل ارتقای کیفیت فرآیند یاددهی–یادگیری محسوب می شوند. این روش ها با تغییر نقش معلم از انتقال دهنده صرف دانش به تسهیل گر یادگیری و تبدیل دانش آموز از یک دریافت کننده منفعل به یک مشارکت کننده فعال، شرایطی را ایجاد می کنند که یادگیری به فرآیندی پویا، معنادار و اثربخش تبدیل شود. در چنین محیطی، دانش آموزان فرصت می یابند تا از طریق تعامل، بحث، کاوش، پژوهش، حل مسئله، انجام فعالیت های گروهی و استفاده از فناوری های آموزشی، دانش خود را به صورت فعال بسازند و آن را در موقعیت های واقعی به کار گیرند.کلمات کلیدی : روش نوین تدریس ، روش تدریس ، انگیزش تحصیلی ، یادگیری عمیق ، دانش آموزان