رابطه هوش مصنوعی با یادگیری خودتنظیمی دانش آموزان

یادگیری خودتنظیمی (SRL) به عنوان یکی از مهارت های بنیادین برای موفقیت تحصیلی در عصر دیجیتال شناخته می شود. هم زمان، پیشرفت های سریع در حوزه هوش مصنوعی (AI) فرصت های بی سابقه ای برای حمایت و تقویت این نوع یادگیری فراهم آورده است. این مقاله به بررسی رابطه چندوجهی میان هوش مصنوعی و یادگیری خودتنظیمی دانش آموزان می پردازد. ابتدا مفاهیم اساسی هر دو حوزه تشریح شده و سپس کاربردهای متنوع هوش مصنوعی در حمایت از فرآیندهای خودتنظیمی شامل سیستم های تدریس هوشمند، عامل های آموزشی، سیستم های تطبیقی و هوش مصنوعی مولد بررسی می گردد. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند با ارائه بازخورد شخصی سازی شده، تسهیل هدف گذاری، پایش فرآیند یادگیری و پرورش مهارت های فراشناختی، نقش موثری در ارتقای خودتنظیمی ایفا کند. با این حال، چالش هایی نظیر خطر وابستگی بیش ازحد، کیفیت طراحی آموزشی و ملاحظات اخلاقی نیز مطرح هستند. نتیجه گیری مقاله بر ضرورت طراحی انسان محور و هوشمندانه سیستم های هوش مصنوعی به گونه ای تاکید دارد که ضمن حفظ عاملیت دانش آموز، به عنوان ابزاری توانمندساز در مسیر یادگیری خودراهبر عمل کنند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش ، دانش آموزان.