تحلیل روان شناختی رابطه بین ارزشیابی های مبتنی بر هوش مصنوعی و کاهش استرس در فراگیران

پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش راهبردی ارزشیابی های مبتنی بر هوش مصنوعی در تعدیل و کاهش استرس تحصیلی فراگیران تدوین شده است. روش شناسی این تحقیق بر پایه رویکرد توصیفی-تحلیلی با استناد به مطالعات کتابخانه ای و داده کاوی در متون روان شناسی تربیتی استوار است. در این راستا، مدل تحلیل محتوای استنتاجی برای واکاوی الگوهای بازخورد هوشمند و تاثیر آن بر اضطراب عملکردی به کار گرفته شد. نتایج پژوهش نشان می دهد که شخصی سازی فرآیند سنجش توسط هوش مصنوعی، با حذف سوگیری های انسانی و ارائه بازخوردهای آنی و سازنده، منجر به تقویت خودکارآمدی فراگیران می گردد. این تعامل پویا، ابهام در مسیر یادگیری را کاهش داده و با جایگزینی قضاوت های مقایسه ای با تحلیل های پیشرفت محور، ساختار ذهنی دانش آموز را از ترس شکست به سوی پذیرش رشد هدایت می کند. در نهایت، هم سویی میان تکنولوژی و سلامت روان، کاهش معنادار نشانگان استرس زای محیط های آموزشی سنتی را در پی دارد

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، ارزشیابی آموزشی ، کاهش استرس ، خودکارآمدی ، روان شناسی یادگیری ، بازخورد هوشمند.