طراحی الگوی مدرسه معناگرا؛ نقش آموزش و تربیت در تقویت هدفمندی، تعلق و معنای زندگی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف طراحی الگوی مدرسه معناگرا و تبیین نقش آموزش و تربیت در تقویت هدفمندی، احساس تعلق و معنای زندگی دانش آموزان انجام شده است. این پژوهش از نظر رویکرد کیفی و از نظر روش، تحلیلی کتابخانه ای است و داده های آن از طریق مطالعه و تحلیل منابع علمی مرتبط با آموزش معنا محور، مهارت های زندگی، نقش معلم، مشارکت مدرسه، رهبری آموزشی و رشد همه جانبه دانش آموزان گردآوری شده است. یافته های پژوهش نشان داد که مدرسه معناگرا باید فراتر از انتقال دانش، زمینه رشد شناختی، عاطفی، اخلاقی و اجتماعی دانش آموزان را فراهم کند. آموزش معنا محور با پیوند دادن محتوای درسی به زندگی واقعی و اهداف آینده، می تواند هدفمندی و انگیزش دانش آموزان را تقویت کند. همچنین، نقش الگویی معلم، فرهنگ اخلاقی مدرسه، مشارکت دانش آموزان و خانواده ها و رهبری آموزشی تحول گرا از عوامل مهم در شکل گیری احساس تعلق و تجربه مثبت دانش آموزان از مدرسه است. بر اساس یافته ها، تقویت خودشناسی، هدف گذاری، مشارکت، گفت وگوی تاملی، تجربه موفقیت و ارتباط یادگیری با زندگی واقعی، زمینه مناسبی برای افزایش معنای زندگی دانش آموزان فراهم می کند. در مجموع، الگوی مدرسه معناگرا می تواند مدرسه را به محیطی هدفمند، تعلق آفرین و رشددهنده تبدیل کند.

کلیدواژه ها:

مدرسه معناگرا ، آموزش معنا محور ، هدفمندی ، احساس تعلق ، معنای زندگی.