بررسی چگونگی تحول یادگیری واژگان، مهارت شنیداری، مهارت گفتاری و خودمختاری زبان آموزان توسط دستگاه های همراه

تلفن همراه و اپلیکیشن های آموزشی، ظرفیت بالایی برای بهبود آموزش زبان انگلیسی در ایران دارند، اما تحقق این ظرفیت، مستلزم توجه همزمان به ابعاد زیرساختی، آموزشی، فرهنگی و اجتماعی است. در سطح سیاست گذاری، پیشنهاد می شود که وزارت آموزش و پرورش و وزارت علوم، سیاست های روشنی برای ادغام فناوری همراه در برنامه درسی زبان انگلیسی تدوین کنند. این سیاست ها باید شامل تامین زیرساخت اینترنت در مدارس و دانشگاه ها، به ویژه در مناطق محروم، حمایت مالی از توسعه اپلیکیشن های بومی، و ایجاد چارچوب های ارزیابی کیفیت اپلیکیشن ها باشد. در سطح معلمان، پیشنهاد می شود که دوره های ضمن خدمت و کارگاه های تخصصی MALL برای معلمان زبان انگلیسی برگزار شود. این دوره ها باید شامل آشنایی با نظریه های یادگیری همراه، معرفی اپلیکیشن های معتبر، و روش های ادغام آن ها در فرایند تدریس باشد. در سطح توسعه دهندگان، پیشنهاد می شود که اپلیکیشن هایی با در نظر گرفتن ویژگی های فرهنگی، زبانی و آموزشی ایران طراحی شوند. این اپلیکیشن ها باید شامل محتوای غنی، بازخورد دقیق، و امکان شخصی سازی برای سطوح مختلف زبانی باشند. در سطح پژوهشی، پیشنهاد می شود که پژوهش های آتی با روش های کیفی، تجربه زیسته زبان آموزان و معلمان را به طور عمیق بررسی کنند. همچنین، پژوهش های طولی برای بررسی اثرات بلندمدت استفاده از اپلیکیشن ها بر مهارت های زبانی ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

یادگیری زبان با کمک تلفن همراه (MALL) ، اپلیکیشن های آموزشی ، آموزش زبان انگلیسی ، تلفن همراه ، بافت EFL ایران ، خودمختاری یادگیرنده ، آموزش زبان با کمک رایانه (CALL)