چالش های اخلاقی استفاده از هوش مصنوعی در مدارس (حریم خصوصی ، تبعیض الگوریتمی و ...)

گسترش هوش مصنوعی در نظام آموزشی فرصت های جدیدی برای بهبود فرایند یاددهی و یادگیری ایجاد کرده است، اما هم زمان چالش های اخلاقی مهمی را نیز به همراه دارد. مدارس به عنوان یکی از مهم ترین محیط های تربیتی، در استفاده از فناوری های هوشمند با مسائلی مانند حفظ حریم خصوصی دانش آموزان، امنیت داده ها، تبعیض الگوریتمی، شفافیت تصمیم های هوشمند، مسئولیت پذیری، عدالت آموزشی و احتمال وابستگی بیش از حد به فناوری مواجه هستند. سامانه های هوش مصنوعی ممکن است برای ارائه خدمات آموزشی شخصی سازی شده، اطلاعات گسترده ای درباره عملکرد، رفتار و ویژگی های یادگیرندگان جمع آوری و پردازش کنند؛ بنابراین نحوه جمع آوری، ذخیره و استفاده از این داده ها اهمیت اخلاقی زیادی دارد. از سوی دیگر، اگر داده های آموزشی مورد استفاده برای آموزش الگوریتم ها دارای سوگیری باشند، خروجی سامانه نیز ممکن است برای گروه های مختلف دانش آموزان ناعادلانه باشد و به تبعیض الگوریتمی منجر شود. همچنین تصمیم هایی که توسط سامانه های هوشمند ارائه می شوند باید تا حد امکان قابل توضیح و بررسی باشند تا معلمان و مدیران بتوانند درباره صحت و عدالت آنها قضاوت کنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی مهم ترین چالش های اخلاقی استفاده از هوش مصنوعی در مدارس و ارائه راهکارهایی برای استفاده مسئولانه از این فناوری انجام شده است. نتایج بررسی نشان می دهد که بهره گیری اخلاقی از هوش مصنوعی نیازمند تدوین قوانین روشن، حفاظت از داده های دانش آموزان، نظارت انسانی، ارزیابی مستمر الگوریتم ها، آموزش سواد هوش مصنوعی و توجه جدی به عدالت آموزشی است. هوش مصنوعی زمانی می تواند به عنوان ابزاری مفید در مدارس مورد استفاده قرار گیرد که حقوق، کرامت، امنیت و فرصت های برابر دانش آموزان در مرکز تصمیم گیری های آموزشی قرار داشته باشد

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، اخلاق آموزشی ، مدارس هوشمند ، حریم خصوصی ، تبعیض الگوریتمی ، عدالت آموزشی ، امنیت داده ها ، سواد هوش مصنوعی.