بررسی رابطه سلامت روان، تاب آوری، خودکارآمدی تحصیلی و بهره گیری از فناوری های نوین آموزشی در پیشرفت دانش آموزان

آموزش وپرورش در قرن بیست ویکم با تحولات گسترده ای در عرصه های فناوری، اجتماعی، فرهنگی و روان شناختی روبه رو شده است. این تحولات سبب شده اند که نگاه سنتی به یادگیری و موفقیت تحصیلی جای خود را به رویکردی چندبعدی و نظام مند بدهد؛ رویکردی که در آن پیشرفت تحصیلی دانش آموزان تنها حاصل توانایی های شناختی یا هوش نیست، بلکه مجموعه ای از عوامل روان شناختی، فردی، اجتماعی و فناورانه در تعامل با یکدیگر کیفیت یادگیری و میزان موفقیت تحصیلی را تعیین می کنند. پژوهشگران حوزه تعلیم و تربیت بر این باورند که دانش آموزان برای دستیابی به عملکرد مطلوب آموزشی، علاوه بر برخورداری از توانایی های شناختی، نیازمند سلامت روان مناسب، تاب آوری در برابر مشکلات، خودکارآمدی تحصیلی بالا و توانایی استفاده موثر از فناوری های نوین آموزشی هستند. از این رو، مطالعه هم زمان این متغیرها می تواند درک جامع تری از عوامل موثر بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان فراهم آورد.در دهه های اخیر، مفهوم سلامت روان به یکی از مهم ترین شاخص های توسعه انسانی و کیفیت زندگی تبدیل شده است. سلامت روان صرفا به معنای نبود بیماری های روانی نیست، بلکه حالتی از رفاه روان شناختی است که در آن فرد توانایی شناخت استعدادهای خود، مقابله با فشارهای روزمره، انجام فعالیت های مفید و مشارکت موثر در جامعه را دارد. در محیط های آموزشی نیز سلامت روان دانش آموزان نقش بنیادینی در تمرکز، انگیزه، تعاملات اجتماعی، مدیریت هیجانات و عملکرد تحصیلی ایفا می کند. دانش آموزانی که از سلامت روان مطلوبی برخوردارند، معمولا اضطراب کمتری تجربه می کنند، اعتماد بیشتری به توانایی های خود دارند، روابط اجتماعی سالم تری برقرار می کنند و در مواجهه با چالش های تحصیلی عملکرد موفق تری از خود نشان می دهند. در مقابل، مشکلات روان شناختی نظیر اضطراب، افسردگی، استرس مزمن، احساس ناکارآمدی و فرسودگی تحصیلی می توانند موجب کاهش انگیزه، افت عملکرد آموزشی، افزایش غیبت از مدرسه و حتی ترک تحصیل شوند. در این پژوهش که به شیوه مروری و با مطالعه کتابخانه ای و مراجعه به مقاله ها و تحقیق های چاپ شده و مطالب دیجیتالی گرد آوری شده است و سعی بر آن شده که به بررسی رابطه سلامت روان، تاب آوری، خودکارآمدی تحصیلی و بهره گیری از فناوری های نوین آموزشی در پیشرفت دانش آموزان پرداخته شود. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که پیشرفت تحصیلی دانش آموزان حاصل تعامل میان عوامل روان شناختی و آموزشی است و سلامت روان، تاب آوری، خودکارآمدی تحصیلی و بهره گیری هدفمند از فناوری های نوین آموزشی نقش مهمی در بهبود کیفیت یادگیری دارند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی : سلامت روان ، تاب آوری ، خودکارآمدی تحصیلی ، فناوری نوین ، دانش آموزان