بررسی رابطه سبک های یادگیری، راهبردهای تدریس و موفقیت تحصیلی در محیط های آموزشی

آموزش و پرورش در قرن بیست ویکم به عنوان یکی از مهم ترین ارکان توسعه پایدار، رشد سرمایه انسانی و پیشرفت جوامع شناخته می شود. در دنیای امروز که تغییرات علمی، فناوری و اجتماعی با سرعتی بی سابقه در حال وقوع است، نظام های آموزشی دیگر نمی توانند تنها بر انتقال اطلاعات و حفظ مطالب توسط فراگیران تکیه کنند، بلکه لازم است با شناخت ویژگی های فردی یادگیرندگان، روش های تدریس متناسب با نیازهای آنان را طراحی و اجرا نمایند. در چنین شرایطی، موفقیت تحصیلی دانش آموزان و دانشجویان صرفا نتیجه هوش یا توانایی های شناختی آنان نیست، بلکه تحت تاثیر مجموعه ای از عوامل فردی، آموزشی، روان شناختی و محیطی قرار دارد. از میان این عوامل، سبک های یادگیری و راهبردهای تدریس از مهم ترین متغیرهایی هستند که نقش تعیین کننده ای در کیفیت یادگیری و میزان موفقیت تحصیلی فراگیران ایفا می کنند.موفقیت تحصیلی یکی از شاخص های مهم ارزیابی عملکرد نظام آموزشی محسوب می شود و بیانگر میزان دستیابی فراگیران به اهداف آموزشی، مهارت های علمی، توانایی های شناختی و شایستگی های مورد انتظار است.در این پژوهش که به شیوه مروری و با مطالعه کتابخانه ای و مراجعه به مقاله ها و تحقیق های چاپ شده و مطالب دیجیتالی گرد آوری شده است و سعی بر آن شده که به بررسی رابطه سبک های یادگیری، راهبردهای تدریس و موفقیت تحصیلی در محیط های آموزشی پرداخته شود. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که وفقیت تحصیلی حاصل تعامل موثر میان سبک های یادگیری دانش آموزان و راهبردهای تدریس معلمان است؛ به گونه ای که شناخت تفاوت های فردی و به کارگیری روش های تدریس متنوع، فعال و یادگیرنده محور می تواند کیفیت یادگیری، انگیزش تحصیلی و عملکرد آمموزشی فراگیران را به طور چشمگیری ارتقا دهد. از این رو، توجه هم زمان به ویژگی های یادگیرندگان و انتخاب راهبردهای تدریس متناسب، یکی از مهم ترین الزامات بهبود کیفیت نظام آموزشی و دستیابی به یادگیری عمیق و پایدار محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی : سبک یادگیری ، راهبرد تدریس ، موفقیت تحصیلی ، محیط آموزشی ، دانش آموزان