نقش مدرسه در ارتقای مسئولیت پذیری اجتماعی

مسئولیت پذیری اجتماعی یکی از مهم ترین اهداف نظام های آموزشی در تربیت شهروندانی آگاه، متعهد و مشارکت جو به شمار می رود و مدرسه به عنوان مهم ترین نهاد تربیتی پس از خانواده، نقش اساسی در شکل گیری و تقویت این ویژگی دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش مدرسه در ارتقای مسئولیت پذیری اجتماعی دانش آموزان و شناسایی مهم ترین عوامل موثر بر آن انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–مروری است. گردآوری اطلاعات به شیوه کتابخانه ای و با استفاده از کتاب ها، مقالات علمی و پژوهش های مرتبط، به ویژه مطالعات منتشرشده در همایش های علمی سال ۱۴۰۲، انجام شده است. یافته ها نشان داد که برنامه درسی رسمی و پنهان، شیوه مدیریت مدرسه، رفتار و اخلاق حرفه ای معلمان، استفاده از روش های یادگیری فعال، فعالیت های فوق برنامه، مشارکت دانش آموزان در امور مدرسه، احساس تعلق به مدرسه و همکاری خانواده با مدرسه از مهم ترین عوامل موثر در ارتقای مسئولیت پذیری اجتماعی هستند. همچنین نتایج بیانگر آن است که تقویت مسئولیت پذیری اجتماعی موجب افزایش مشارکت دانش آموزان، بهبود پیشرفت تحصیلی، رشد مهارت های اجتماعی، تقویت خودنظم دهی، کاهش رفتارهای ناسازگار و ارتقای فرهنگ شهروندی می شود. بر این اساس، پیشنهاد می شود مدارس با بهره گیری از رویکردهای مشارکتی، ایجاد فرصت های واقعی برای پذیرش مسئولیت، تقویت برنامه های تربیتی و توسعه تعامل موثر با خانواده ها، زمینه تربیت دانش آموزانی مسئول، قانون مدار، اخلاق مدار و توانمند برای ایفای نقش موثر در جامعه را فراهم سازند.کلیدواژه ها: مسئولیت پذیری اجتماعی، مدرسه، دانش آموزان، مشارکت اجتماعی