بررسی تاثیر مهارت های اجتماعی، همدلی و مسئولیت پذیری بر رشد تربیتی دانش آموزان

نظام های آموزشی در جهان امروز تنها مسئول انتقال دانش و اطلاعات به دانش آموزان نیستند، بلکه رسالت اصلی آن ها تربیت انسان هایی توانمند، مسئولیت پذیر، اخلاق مدار و برخوردار از مهارت های لازم برای زندگی در جامعه است. تحولات گسترده اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و فناوری در دهه های اخیر، موجب شده است که اهداف آموزش و پرورش از آموزش صرف مفاهیم درسی فراتر رفته و بر رشد همه جانبه شخصیت دانش آموزان تاکید شود. در این میان، رشد تربیتی به عنوان یکی از مهم ترین ابعاد رشد انسانی، جایگاه ویژه ای در سیاست های آموزشی کشورهای مختلف یافته است. رشد تربیتی فرآیندی مستمر و چندبعدی است که زمینه شکل گیری ارزش ها، نگرش ها، رفتارهای اجتماعی، مسئولیت پذیری، خودکنترلی، اخلاق مداری و تعامل سازنده با دیگران را فراهم می کند. تحقق این هدف مستلزم توجه همزمان به عوامل شناختی، عاطفی، اخلاقی و اجتماعی است؛ زیرا تربیت موفق تنها در سایه پرورش متوازن تمامی این ابعاد امکان پذیر خواهد بود. دانش آموزان در دوران تحصیل، به ویژه در دوره کودکی و نوجوانی، بخش عمده ای از شخصیت، نگرش ها و الگوهای رفتاری خود را شکل می دهند. این دوره، حساس ترین مرحله رشد انسان محسوب می شود؛ زیرا ویژگی هایی مانند هویت یابی، استقلال طلبی، مسئولیت پذیری، مهارت حل مسئله، توانایی برقراری ارتباط و کنترل هیجانات در همین سال ها پایه گذاری می شود. در این پژوهش که به شیوه مروری و با مطالعه کتابخانه ای و مراجعه به مقاله ها و تحقیق های چاپ شده و مطالب دیجیتالی گرد آوری شده است و سعی بر آن شده که به بررسی تاثیر مهارت های اجتماعی، همدلی و مسئولیت پذیری بر رشد تربیتی دانش آموزان پرداخته شود. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که مهارت های اجتماعی، همدلی و مسئولیت پذیری از مهم ترین مولفه های رشد تربیتی دانش آموزان به شمار می روند و تقویت هم زمان این ویژگی ها می تواند زمینه ساز شکل گیری شخصیت متعادل، اخلاق مدار و مشارکت جوی آنان شود. بنابراین، توجه نظام آموزشی، خانواده ها و معلمان به آموزش و پرورش این مهارت ها، نقش اساسی در ارتقای کیفیت یادگیری، بهبود روابط اجتماعی و تربیت نسلی توانمند و مسئول در جامعه آینده خواهد داشت.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی : مهارت اجتماعی ، همدلی ، مسئولیت پذیری ، رشد تربیتی ، دانش آموزان