بررسی تاثیر کیفیت تعاملات آموزشی، امنیت روانی کلاس، احساس تعلق به مدرسه و مشارکت تحصیلی دانش آموزان

نظام های آموزشی در عصر حاضر بیش از هر زمان دیگری با چالش ارتقای کیفیت یادگیری، افزایش انگیزش تحصیلی، کاهش افت تحصیلی و پرورش دانش آموزانی توانمند، خلاق و مسئولیت پذیر مواجه هستند. تغییرات سریع اجتماعی، فرهنگی و فناوری موجب شده است که نگاه سنتی به آموزش، که صرفا انتقال دانش از معلم به دانش آموز را هدف قرار می داد، جای خود را به رویکردهای نوینی بدهد که بر یادگیری فعال، تعامل سازنده، مشارکت فراگیران، سلامت روان و ایجاد محیط های آموزشی حمایت گر تاکید دارند. در چنین شرایطی، موفقیت نظام آموزشی دیگر تنها با شاخص هایی همچون نمرات امتحانی یا میزان حفظ مطالب سنجیده نمی شود، بلکه کیفیت تجربه یادگیری، احساس امنیت روانی، میزان تعلق دانش آموزان به مدرسه، انگیزه حضور در کلاس و سطح مشارکت آنان در فعالیت های آموزشی نیز به عنوان شاخص های اساسی کیفیت آموزش شناخته می شوند. پژوهشگران علوم تربیتی بر این باورند که یادگیری، فرآیندی صرفا شناختی نیست، بلکه تحت تاثیر مجموعه ای از عوامل عاطفی، اجتماعی، روان شناختی و محیطی شکل می گیرد. دانش آموز زمانی می تواند به یادگیری عمیق، پایدار و اثربخش دست یابد که در محیط آموزشی احساس ارزشمندی، امنیت، پذیرش و حمایت داشته باشد. در این پژوهش که به شیوه مروری و با مطالعه کتابخانه ای و مراجعه به مقاله ها و تحقیق های چاپ شده و مطالب دیجیتالی گرد آوری شده است و سعی بر آن شده که به بررسی تاثیر کیفیت تعاملات آموزشی، امنیت روانی کلاس، احساس تعلق به مدرسه و مشارکت تحصیلی دانش آموزان پرداخته شود. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که کیفیت تعاملات آموزشی، امنیت روانی کلاس، احساس تعلق به مدرسه و مشارکت تحصیلی دانش آموزان چهار مولفه به هم پیوسته و اثرگذار بر یکدیگر هستند که تقویت هر یک، زمینه بهبود سایر مولفه ها و در نهایت ارتقای کیفیت یاددهی–یادگیری را فراهم می سازد. ازاین رو، ایجاد محیطی آموزشی مبتنی بر تعامل سازنده، احترام متقابل، امنیت روانی و تعلق خاطر دانش آموزان به مدرسه، می تواند موجب افزایش انگیزش، مشارکت فعال، پیشرفت تحصیلی و رشد همه جانبه آنان شده و نقش مهمی در تحقق اهداف نظام تعلیم و تربیت ایفا کند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی : تعاملات آموزشی ، امنیت روانی ، احساس تعلق ، مشارکت تحصیلی ، دانش آموزان