سهم استرس در تبیین ارتباط بین بی اشتهایی عصبی و افت عملکرد تحصیلی

بی اشتهایی عصبی به عنوان یکی از اختلالات شایع در میان نوجوانان، به ویژه دختران، پیامدهای روانی و جسمانی متعددی را به همراه دارد که از جمله آن ها می توان به افت عملکرد تحصیلی اشاره کرد. پژوهش های متعدد حاکی از آن اند که استرس نقش واسطه ای و تبیین گر در این رابطه ایفا می کند. این مقاله مروری با هدف بررسی نقش و سهم استرس در تبیین ارتباط بین بی اشتهایی عصبی و افت تحصیلی دانش آموزان و دانشجویان تدوین شده است. با مرور یافته های نظری و تجربی، مشخص شد که افراد مبتلا به بی اشتهایی عصبی به واسطه ویژگی های شخصیتی خاص، مانند کمال گرایی، حساسیت بالا نسبت به انتقاد و تصویر بدنی منفی، دچار سطوح بالایی از استرس می شوند که این استرس می تواند توانایی های شناختی و تمرکز آن ها را تضعیف کرده و منجر به افت عملکرد تحصیلی گردد. همچنین، مطالعات نشان می دهند که استرس نه تنها پیامد مستقیم بی اشتهایی عصبی است، بلکه در برخی موارد نقش تشدیدکننده در پایداری و گسترش این اختلال نیز دارد. با توجه به تاثیر متقابل و پیچیده بین این سه متغیر، مداخلات درمانی و آموزشی باید بر کاهش استرس، بهبود راهبردهای مقابله ای و ارتقای حمایت های روانی و تحصیلی تمرکز داشته باشند. یافته های این مقاله می تواند راهنمایی کاربردی برای روانشناسان، مشاوران تحصیلی و اولیای مدارس در طراحی برنامه های مداخله ای برای ارتقاء سلامت روان و تحصیلی نوجوانان باشد.کلیدواژه ها:بی اشتهایی عصبی، استرس، عملکرد تحصیلی، افت تحصیلی، اختلالات خوردن، نوجوانان، روان شناسی آموزشی.