بررسی ارتقای کیفیت یاددهی–یادگیری با ایجاد تحول در شیوه های تدریس، ارتقای کیفیت تعاملات آموزشی و فراهم ساختن زمینه مشارکت فعال دانش آموزان در فرآیند یادگیری

تحولات گسترده نظام های آموزشی در عصر حاضر نشان می دهد که ارتقای کیفیت یاددهی–یادگیری دیگر تنها با افزایش حجم محتوای آموزشی یا به کارگیری ابزارهای فناورانه محقق نمی شود، بلکه مستلزم ایجاد تحول در شیوه های تدریس، ارتقای کیفیت تعاملات آموزشی و فراهم ساختن زمینه مشارکت فعال دانش آموزان در فرآیند یادگیری است. در این میان، روش های نوین تدریس، تعاملات آموزشی و درگیری تحصیلی سه مولفه اساسی و به هم پیوسته ای هستند که هر یک می توانند به صورت مستقیم و غیرمستقیم بر کیفیت آموزش، عملکرد تحصیلی و رشد همه جانبه دانش آموزان تاثیرگذار باشند. بررسی رابطه میان این متغیرها نشان می دهد که تحقق یادگیری عمیق، پایدار و معنادار بدون توجه هم زمان به این سه عامل امکان پذیر نخواهد بود.روش های نوین تدریس با فاصله گرفتن از الگوهای سنتی آموزش و تاکید بر یادگیری فعال، مشارکتی، مسئله محور و دانش آموزمحور، فرصت های متعددی را برای مشارکت ذهنی و عملی دانش آموزان فراهم می کنند. در این شیوه ها، دانش آموز صرفا شنونده مطالب نیست، بلکه به عنوان عنصر اصلی یادگیری، در کشف مفاهیم، تحلیل مسائل، ارائه ایده ها، انجام فعالیت های گروهی و ساخت دانش نقش فعال ایفا می کند. چنین رویکردی علاوه بر افزایش کیفیت یادگیری، موجب رشد مهارت های تفکر انتقادی، خلاقیت، تصمیم گیری، حل مسئله، مسئولیت پذیری و خودتنظیمی نیز می شود که از مهم ترین مهارت های موردنیاز در قرن بیست ویکم به شمار می روند. کیفیت تعاملات آموزشی یکی از مهم ترین شاخص های اثربخشی محیط های یادگیری است. تعامل سازنده میان معلم و دانش آموز، ایجاد فرصت برای گفت وگو، احترام متقابل، بازخوردهای مستمر و حمایت عاطفی، فضای کلاس را به محیطی امن، پویا و انگیزه بخش تبدیل می کند. در چنین فضایی، دانش آموزان بدون نگرانی از اشتباه کردن، دیدگاه های خود را مطرح می کنند، پرسش می پرسند، در بحث های علمی مشارکت می کنند و با اعتماد بیشتری در فعالیت های آموزشی حضور می یابند.

کلیدواژه ها:

روش نوین تدریس ، تدریس ، تعاملات آموزشی ، درگیری تحصیلی ، دانش آموزان