بررسی کیفیت عملکرد معلمان و محیط آموزشی از جمله عوامل کلیدی در ارتقای اثربخشی یادگیری دانش آموزان

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 62

فایل این مقاله در 31 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

COESEFOI01_964

تاریخ نمایه سازی: 28 مرداد 1405

چکیده مقاله:

فرایند یاددهی و یادگیری، مهم ترین و اساسی ترین فعالیت هر نظام آموزشی محسوب می شود و میزان موفقیت نظام های تعلیم و تربیت در تحقق اهداف آموزشی، تربیتی و اجتماعی تا حد زیادی به کیفیت این فرایند وابسته است. در دنیای معاصر که نظام های آموزشی با چالش هایی نظیر گسترش فناوری های نوین، تغییر نیازهای یادگیرندگان، تنوع فرهنگی، پیچیدگی مسائل اجتماعی، ضرورت آموزش مهارت های قرن بیست ویکم و افزایش انتظارات جامعه از مدارس مواجه هستند، توجه به عوامل انسانی و سازمانی موثر بر کیفیت آموزش بیش از گذشته اهمیت یافته است. از این منظر، پژوهش حاضر با تمرکز بر چهار متغیر بنیادین شامل اخلاق آموزشی، شایستگی های حرفه ای معلمان، ارتباط موثر و فرهنگ مدرسه، تلاش کرد تا نقش این عوامل را در بهبود فرایند یاددهی و یادگیری مورد تبیین و تحلیل قرار دهد.بررسی مبانی نظری و یافته های پژوهش های پیشین نشان می دهد که هیچ یک از عوامل موثر بر کیفیت آموزش به تنهایی قادر به ایجاد تحول پایدار در نظام آموزشی نیستند. بهبود یاددهی و یادگیری نتیجه تعامل مجموعه ای از عوامل فردی، حرفه ای، اخلاقی، ارتباطی و سازمانی است که در کنار یکدیگر محیطی یادگیرنده، پویا، مشارکتی و اثربخش ایجاد می کنند. از این رو، رویکردهای نوین مدیریت آموزشی نیز بر نگاه نظام مند و جامع به کیفیت آموزش تاکید دارند و معتقدند که اصلاح هر یک از اجزای نظام آموزشی باید هم زمان با تقویت سایر مولفه های مرتبط صورت گیرد.یکی از مهم ترین یافته های این بررسی، نقش بنیادین اخلاق آموزشی در ارتقای کیفیت آموزش است. اخلاق آموزشی صرفا مجموعه ای از اصول نظری یا هنجارهای رفتاری نیست، بلکه زیربنای تمامی تعاملات آموزشی را تشکیل می دهد. زمانی که معلمان در رفتار حرفه ای خود عدالت، صداقت، مسئولیت پذیری، احترام به کرامت انسانی، رعایت تفاوت های فردی، رازداری، انصاف و تعهد به رشد همه جانبه دانش آموزان را سرلوحه فعالیت های خود قرار می دهند، محیط آموزشی به فضایی امن، قابل اعتماد و انگیزه بخش تبدیل می شود. چنین محیطی فرصت مناسبی برای رشد شناختی، عاطفی، اجتماعی و اخلاقی دانش آموزان فراهم می آورد و آنان را به مشارکت فعال در فرایند یادگیری ترغیب می کند. بنابراین، اخلاق آموزشی نه تنها بر کیفیت روابط میان معلم و دانش آموز اثر می گذارد، بلکه به طور غیرمستقیم موجب افزایش انگیزه تحصیلی، احساس تعلق به مدرسه، کاهش اضطراب آموزشی و بهبود عملکرد تحصیلی نیز می شود.کلمات کلیدی : اخلاق آموزشی ، شایستگی حرفه ای ، ارتباط موثر ، فرهنگ مدرسه ، یاددهی و یادگیری ، دانش آموزان

نویسندگان

زهرا مجرد

* نویسنده اول

مهشید محمدزاده

نویسنده دوم

مریم کاظم پور

نویسنده چهارم