بررسی نقش آموزش وپرورش به عنوان بنیادی ترین نهاد اجتماعی، تربیتی هر جامعه، در شکل دهی به سرمایه انسانی

تحولات پرشتاب علمی، فناوری، اقتصادی و اجتماعی در قرن بیست ویکم، نظام های آموزشی سراسر جهان را با مسئولیت ها و انتظاراتی جدید مواجه ساخته است. در چنین شرایطی، آموزش وپرورش دیگر نهادی صرفا برای انتقال دانش و اطلاعات محسوب نمی شود، بلکه رسالتی بسیار گسترده تر بر عهده دارد؛ رسالتی که محور اصلی آن تربیت انسان هایی توانمند، خلاق، مسئول، نقاد، یادگیرنده مادام العمر و برخوردار از شایستگی های لازم برای زندگی در جامعه ای پیچیده و در حال تغییر است. از این رو، توسعه شایستگی های فردی، آموزش مهارت های قرن بیست ویکم و پرورش تفکر خلاق و نقاد، نه یک انتخاب، بلکه ضرورتی اجتناب ناپذیر برای نظام های آموزشی معاصر به شمار می رود.بررسی مباحث مطرح شده در این مقاله نشان می دهد که شایستگی های فردی مجموعه ای از توانایی های شناختی، عاطفی، اجتماعی، اخلاقی و رفتاری هستند که افراد را برای ایفای موفق نقش های مختلف زندگی آماده می کنند. این شایستگی ها تنها از طریق حفظ مطالب درسی یا موفقیت در آزمون های سنتی به دست نمی آیند، بلکه نتیجه فرآیند یادگیری عمیق، تجربه عملی، تعامل اجتماعی، تمرین مستمر، مسئولیت پذیری و مشارکت فعال در موقعیت های واقعی زندگی هستند. در حقیقت، دانش آموزی که بتواند به طور مستقل بیندیشد، تصمیم گیری کند، مشکلات را تحلیل نماید، مسئولیت اعمال خود را بپذیرد و در مواجهه با چالش های جدید راهکارهای مناسب ارائه دهد، از سطح بالاتری از شایستگی برخوردار خواهد بود. بنابراین، مهم ترین وظیفه آموزش وپرورش فراهم آوردن فرصت هایی برای رشد همه جانبه شخصیت دانش آموزان است؛ رشدی که ابعاد شناختی، اخلاقی، اجتماعی، عاطفی و مهارتی را به صورت همزمان در بر گیرد. از سوی دیگر، مهارت های قرن بیست ویکم به عنوان مجموعه ای از قابلیت های ضروری برای زندگی و کار در دنیای امروز، جایگاه ویژه ای در برنامه های آموزشی یافته اند

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی : شایستگی فردی ، مهارت قرن ، تفکر خلاق ، تفکر نقاد ، دانش آموزان