تلفیق هوش مصنوعی و سبک های یادگیری در مسیر تدریس نوین

تحولات سریع در عرصه فناوری اطلاعات و ارتباطات، به ویژه ظهور و تکامل هوش مصنوعی، چشماندازهای نوینی را در نظامهای آموزشی پدید آورده است. یکی از مهمترین دغدغههای نظام تعلیم و تربیت، پاسخگویی به نیازهای متنوع فراگیران و تطابق روشهای تدریس با تفاوتهای فردی آنان است. در این راستا، تلفیق هوش مصنوعی با سبکهای یادگیری به عنوان یک رویکرد نوین و کارآمد برای ارتﻘای کیفیت آموزش در کلاس درس مطرح شده است. این مﻘاله به بررسی چگونگی تاثیرگذاری الگوریتمهای هوشمند بر شخصیسازی فرآیند یاددهی-یادگیری میپردازد. سیستمهای مبتنی بر هوش مصنوعی قادرند با تحلیل دادههای رفتاری و شناختی دانشآموزان، سبک یادگیری غالب آنها )اعم از دیداری، شنیداری، خواندنی/نوشتنی و حرکتی( را با دقت بالایی شناسایی کرده و محتوای آموزشی، سرعت تدریس و نوع ارزیابی را متناسب با نیازهای هر فرد تنظیمنمایند. این امر نه تنها به افزایش انگیزه و درگیری تحصیلی فراگیران منجر میشود، بلکه با کاهشسرخوردگیهای ناشی از روشهای سنتی یکسان برای همه، بهرهوری و کیفیت آموزش را به طور چشمگیری بهبود میبخشد.نتایج نشان میدهد که گذار از آموزش سنتی به آموزش هوشمند و انطباقی، نیازمند بازنگری در زیرساختهای آموزشی و توانمندسازی معلمان است تا بتوانند از این ابزارها به عنوان دستیاران آموزشی هوشمند بهرهبرداری کنند.واژگان کلیدی:هوش مصنوعی، سبکهای یادگیری، کیفیت آموزش.