تاثیر سبک های تدریس بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان

چکیدهاین پژوهش با هدف بررسی تاثیر سبک های تدریس بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر تهران انجام شد. سبک های تدریس مورد بررسی شامل سبک های رسمی، غیررسمی، مشارکتی، سخنرانی، اکتشافی و فناورمحور بودند. روش پژوهش توصیفی-پیمایشی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دبیران و دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که از میان آن ها ۳۸۰ دانش آموز و ۸۰ دبیر به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته سبک های تدریس (مبتنی بر مدل های گراشا و موزلی) و معدل کل نیم سال تحصیلی به عنوان شاخص عملکرد تحصیلی بود. روایی پرسشنامه از طریق روایی محتوایی با نظر هشت نفر از متخصصان علوم تربیتی و پایایی آن از طریق ضریب آلفای کرونباخ (α = ۰/۸۹) تایید شد. برای تحلیل داده ها از آزمون های کولموگروف-اسمیرنوف، تی تک نمونه ای و رگرسیون چندمتغیره با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۸ استفاده شد. یافته ها نشان داد که بین سبک های تدریس مشارکتی، اکتشافی و فناورمحور با عملکرد تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (p < ۰/۰۱)، در حالی که سبک سخنرانی صرف با عملکرد تحصیلی رابطه منفی معنادار نشان داد (p < ۰/۰۵). نتایج آزمون تی تک نمونه ای بیانگر آن بود که میانگین عملکرد تحصیلی دانش آموزانی که در کلاس های با سبک تدریس مشارکتی حاضر می شوند، به طور معناداری بالاتر از میانگین مورد انتظار است. این نتایج بر لزوم بازنگری در شیوه های آموزشی مدارس و حرکت به سمت روش های فعال و یادگیرنده محور تاکید دارد.واژگان کلیدی: سبک های تدریس، عملکرد تحصیلی، یادگیری فعال، روش های تدریس، دوره دوم متوسطه.