بررسی اهمیت فرهنگ مدرسه به عنوان یکی از مهم ترین زیرساخت های ناملموس کیفیت آموزشی

کیفیت آموزش پدیده ای چندبعدی، پویا و وابسته به مجموعه ای از عوامل به هم پیوسته است و نمی توان آن را صرفا به عملکرد فردی معلم، محتوای کتاب های درسی یا میزان برخورداری مدرسه از امکانات آموزشی محدود کرد. فرایند یاددهی–یادگیری در بستر یک نظام پیچیده اجتماعی، سازمانی و انسانی شکل می گیرد که در آن نگرش ها و ارزش های حاکم بر مدرسه، شیوه رهبری و مدیریت، میزان بهره گیری هدفمند از فناوری و کیفیت روابط و تعاملات میان اعضای جامعه آموزشی، همگی در شکل دهی به تجربه یادگیری دانش آموزان نقش دارند. از این رو، هرگونه تلاش برای ارتقای کیفیت آموزش، زمانی می تواند اثربخش و پایدار باشد که این مولفه ها به صورت یکپارچه و در ارتباط متقابل با یکدیگر مورد توجه قرار گیرند.بر اساس مباحث مطرح شده، فرهنگ مدرسه را می توان یکی از مهم ترین زیرساخت های ناملموس کیفیت آموزشی دانست. فرهنگ مدرسه مجموعه ای از باورها، ارزش ها، هنجارها و الگوهای رفتاری مشترک است که فضای حاکم بر فعالیت های آموزشی و تربیتی را شکل می دهد و به طور مستقیم و غیرمستقیم بر رفتار معلمان، مدیران و دانش آموزان اثر می گذارد. مدرسه ای که فرهنگ آن بر اعتماد، احترام متقابل، همکاری، مشارکت، یادگیری مستمر و پذیرش تغییر استوار باشد، ظرفیت بیشتری برای ایجاد محیطی مساعد برای یاددهی و یادگیری خواهد داشت. در چنین محیطی، معلمان احساس می کنند که از نظر حرفه ای مورد حمایت قرار دارند، فرصت بیان ایده ها و تجربه های جدید را دارند و می توانند بدون ترس از سرزنش یا شکست، روش های نوین آموزشی را آزمایش کنند. همچنین دانش آموزان نیز در محیطی احساس امنیت و تعلق بیشتری خواهند داشت و آمادگی بالاتری برای مشارکت فعال در فرایند یادگیری نشان خواهند داد.از این منظر، فرهنگ مدرسه صرفا یک ویژگی سازمانی یا مجموعه ای از ارزش های اعلام شده نیست، بلکه در رفتارهای روزمره اعضای مدرسه و نحوه مواجهه آنان با مسائل آموزشی و تربیتی نمود پیدا می کند. اگر مدرسه خواهان ارتقای کیفیت یاددهی–یادگیری است، باید فرهنگی را ایجاد کند که در آن یادگیری به یک ارزش مشترک تبدیل شود.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی : فرهنگ مدرسه ، رهبری آموزشی ، نوآوری فناورانه ، تعاملات آموزشی ، یادگیری