تاثیر دستیارهای هوشمند مبتنی بر پردازش زبان طبیعی بر مهارت نوشتاری دانش آموزان

چکیدهپژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر دستیارهای هوشمند مبتنی بر پردازش زبان طبیعی بر مهارت نوشتاری دانش آموزان انجام شده است. در عصر تحولات شتابان فناوری، دستیارهای نوشتاری مبتنی بر هوش مصنوعی و پردازش زبان طبیعی به عنوان ابزارهای نوین آموزشی وارد کلاس های درس شده اند و پرسش های جدی درباره تاثیر آن ها بر مهارت های نوشتاری دانش آموزان مطرح ساخته اند. این ابزارها با قابلیت ارائه بازخورد فوری، شخصی سازی شده و دقیق بر روی جنبه های مختلف نوشتار، نویدبخش تحولی اساسی در آموزش مهارت نوشتن هستند. مقاله حاضر با رویکردی توصیفی تحلیلی و با مرور نظام مند منابع علمی داخلی و خارجی، به بررسی ابعاد نظری و یافته های تجربی درباره تاثیر دستیارهای هوشمند بر مهارت نوشتاری دانش آموزان پرداخته است. در این نوشتار، ابتدا مفاهیم دستیارهای هوشمند و پردازش زبان طبیعی تبیین شده، سپس چارچوب های نظری مرتبط و پیشینه پژوهش های انجام شده در این حوزه مرور گردیده است. یافته های پژوهش های متعدد نشان می دهد که دستیارهای هوشمند نوشتاری تاثیر مثبت و معناداری بر مهارت نوشتاری دانش آموزان دارند، به ویژه در حوزه های دستور زبان، واژگان و انسجام متن. فراتحلیل ها حاکی از آن است که اندازه اثر کلی آموزش نوشتار با کمک هوش مصنوعی برابر با ۸۰/۰ است که نشان دهنده تاثیر قابل توجهی است. با این حال، پژوهش ها به چالش هایی مانند وابستگی بیش ازحد دانش آموزان به ابزارهای هوش مصنوعی، کاهش تفکر انتقادی و خلاقیت، و نیاز به طراحی آموزشی مناسب نیز اشاره کرده اند. در پایان، راهکارهای عملی برای معلمان، طراحان آموزشی و دست اندرکاران نظام آموزشی به منظور بهره گیری موثر از ظرفیت های دستیارهای هوشمند نوشتاری ارائه شده است.کلیدواژه ها: دستیارهای هوشمند، پردازش زبان طبیعی، مهارت نوشتاری، بازخورد خودکار، دانش آموزان، هوش مصنوعی در آموزش