اثر هوش مصنوعی و مهارت های قرن بیست و یکم در مدارس

ورود هوش مصنوعی به عرصه آموزش، تحولی بنیادین در شیوه های یاددهی-یادگیری ایجاد کرده و هم زمان، ضرورت پرورش مهارت های قرن بیست و یکم در دانش آموزان را دوچندان ساخته است. این مقاله با رویکردی تحلیلی-مروری به بررسی رابطه دوسویه هوش مصنوعی و مهارت های قرن بیست و یکم در مدارس می پردازد. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند با شخصی سازی یادگیری، پرورش مهارت های تفکر انتقادی، حل مسئله، خلاقیت و همکاری را تسهیل کند. با این حال، چالش هایی نظیر شکاف دیجیتال، نگرانی های اخلاقی، وابستگی بیش از حد به فناوری و کمبود آمادگی معلمان، موانعی جدی در مسیر یکپارچه سازی موثر هوش مصنوعی محسوب می شوند. مقاله نتیجه می گیرد که موفقیت در این مسیر، مستلزم طراحی برنامه های درسی منسجم، توانمندسازی معلمان، توسعه زیرساخت های دیجیتال و تدوین چارچوب های اخلاقی روشن است.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: هوش مصنوعی ، معلم ، دانش آموزان.