معماری مدیریت یک استان بر پایه حکمرانی هوشمند

در عصر حاضر، نظام های مدیریت عمومی در سراسر جهان تحت تاثیر همگرایی فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی، تحلیل داده های بزرگ و رویکردهای شهروند محور، دستخوش تحول های بنیادین شده اند. مفهوم حکمرانی هوشمند به عنوان تکاملی از حکمرانی الکترونیک و دیجیتال، چارچوبی یکپارچه برای بازطراحی ساختارهای دولتی و فرآیندهای تصمیم گیری در سطوح مختلف سرزمینی از جمله مقیاس استانی فراهم می آورد. پژوهش حاضر با هدف طراحی معماری مدیریت یک استان بر پایه حکمرانی هوشمند در نظام اداری ایران انجام شده است. روش شناسی پژوهش توصیفی – پیمایشی با رویکرد توسعه ای است. جامعه آماری شامل مدیران ارشد، مدیران میانی و کارشناسان شاغل در استانداری ها و دستگاه های اجرایی استانی است که با استفاده از روش نمونه گیری طبقه ای تصادفی و بر اساس فرمول کوکران، حجم نمونه ۳۲۰ نفر تعیین شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی آن از طریق روایی صوری و سازه و پایایی آن با محاسبه ضریب آلفای کرونباخ (α = ۰/۹۴) تایید شد. به منظور تجزیه وتحلیل داده ها از آزمون کولموگروف– اسمیرنوف برای بررسی نرمال بودن توزیع متغیرها و از آزمون تی تک نمونه ای برای آزمون فرضیه های پژوهش استفاده شد. یافته های پژوهش نشان می دهد که حکمرانی هوشمند در مدیریت استانی دربرگیرنده شش بعد اصلی شامل رهبری راهبردی هوشمند، سیاست گذاری داده محور، ارائه خدمات یکپارچه، مشارکت الکترونیک و شفافیت، توانمندسازی سرمایه انسانی و زیرساخت فناورانه است. نتایج آزمون تی تک نمونه ای تمامی فرضیه های پژوهش را در سطح اطمینان ۹۵ درصد تایید کرد و نشان داد که شکاف معناداری میان وضعیت موجود و مطلوب مولفه های مدیریت استانی وجود دارد. مدل معماری پیشنهادی این پژوهش، نقشه راهی عملیاتی برای تحول در مدیریت استانی از طریق یکپارچه سازی نظام مند مولفه های حکمرانی هوشمند ارائه می دهد که پیامدهای مهمی برای اصلاحات اداری، ارتقای خدمات عمومی و اعتمادسازی شهروندی به همراه دارد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: حکمرانی هوشمند ، مدیریت استانی ، مدیریت عمومی ، دولت هوشمند ، مشارکت الکترونیک ، ایران