نقشه راه طراحی «کشور هوشمند» بر پایه هوش مصنوعی و مدیریت سیستماتیک

گسترش شتابان فناوری های هوش مصنوعی و تحولات دیجیتال، فرصت های بی سابقه ای را برای دگرگونی الگوهای حکمرانی و نظام های مدیریتی کشورها پدید آورده است. مفهوم «کشور هوشمند» به مثابه یک پارادایم تکاملی، تلفیقی از مدیریت سیستماتیک مبتنی بر هوش مصنوعی را در تمامی ابعاد حکمرانی شامل اقتصاد، سلامت، آموزش، حمل ونقل، امنیت و محیط زیست دنبال می کند. پژوهش حاضر با هدف طراحی نقشه راه جامع برای توسعه کشور هوشمند بر پایه هوش مصنوعی و اصول مدیریت سیستماتیک انجام شده است. این تحقیق با رویکرد آمیخته، ترکیبی از مرور نظام مند ادبیات و پیمایش ۲۸۰ نفر از خبرگان و مدیران حوزه های مدیریت دولتی، فناوری اطلاعات و هوش مصنوعی به کار گرفته است. داده ها با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته ای گردآوری شد که روایی آن با نظر هیئت متخصصان (CVR=۰/۸۵، CVI=۰/۸۸) و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ (α=۰/۹۳) تایید گردید. آزمون کولموگروف–اسمیرنوف نشان داد توزیع داده ها نرمال است و استفاده از آزمون های پارامتریک را توجیه می کند. نتایج آزمون تی تک نمونه ای بیانگر آن است که تمامی ابعاد کشور هوشمند شامل حکمرانی هوشمند، اقتصاد هوشمند، زیرساخت هوشمند، آموزش هوشمند، سلامت هوشمند، حمل ونقل هوشمند، محیط زیست هوشمند و امنیت هوشمند، به طور معناداری بالاتر از میانگین نظری ارزیابی شده اند (p<۰/۰۰۱). نقشه راه پیشنهادی، راهبردی مرحله ای شامل اقدامات کوتاه مدت (۱ تا ۳ سال)، میان مدت (۳ تا ۷ سال) و بلندمدت (۷ تا ۱۵ سال) را به همراه توصیه های مشخص برای سیاست گذاران، توسعه دهندگان فناوری و جامعه مدنی ارائه می دهد. یافته های این پژوهش، راهنمایی عملی برای دولت هایی است که به دنبال بهره گیری از هوش مصنوعی برای توسعه پایدار ملی هستند و چارچوبی نظام مند برای پژوهش های آکادمیک در این حوزه نوظهور فراهم می سازد

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: کشور هوشمند ، هوش مصنوعی ، مدیریت سیستماتیک ، نقشه راه ، تحول دیجیتال ، حکمرانی الکترونیک ، شهر هوشمند.