واکاوی پیامدهای ابزارهای نوین مدیریت کلاس برهوش مصنوعی بر پویایی تدریس معلمان

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 59

فایل این مقاله در 26 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

COESEFOI01_839

تاریخ نمایه سازی: 28 مرداد 1405

چکیده مقاله:

پژوهش حاضر با هدف واکاوی پیامدهای به کارگیری ابزارهای نوین مدیریت کلاس مبتنی بر هوش مصنوعی بر پویایی تدریس معلمان و کیفیت تعاملات آموزشی در محیط های یاددهی یادگیری انجام شد. مسئله اصلی پژوهش آن است که ورود سامانه های هوشمند به فرایند مدیریت کلاس، چگونه الگوهای تدریس، تصمیم گیری آموزشی، کنترل رفتار، بازخورددهی و مشارکت دانش آموزان را دگرگون می سازد. این مطالعه با رویکرد کیفی و به شیوه مروری تحلیلی انجام گرفت و داده ها از طریق بررسی منابع علمی، مقالات تخصصی، گزارش های پژوهشی و اسناد مرتبط با مدیریت کلاس و فناوری های هوش مصنوعی گردآوری شد. روند پژوهش بدین صورت بود که ابتدا مبانی نظری مدیریت کلاس و تدریس پویا تبیین شد، سپس کارکرد ابزارهای هوشمند در پایش یادگیری، تحلیل رفتار، شخصی سازی آموزش و تسهیل ارتباطات آموزشی بررسی گردید. در مرحله بعد، مضامین مشترک و الگوهای تکرارشونده از متون استخراج و بر اساس کدگذاری مفهومی، طبقه بندی و تفسیر شدند تا ابعاد اثرگذاری این ابزارها بر نقش حرفه ای معلم روشن شود. مدل تحلیل مطالب در این پژوهش بر تحلیل مضمون استوار بود و یافته ها در سه محور اصلی فرصت های آموزشی، چالش های اجرایی و الزامات حرفه ای معلمان سازمان دهی و تحلیل شد. نتایج نشان داد ابزارهای نوین مدیریت کلاس مبتنی بر هوش مصنوعی می توانند با کاهش بار اداری و نظارتی معلم، فرصت بیشتری برای تمرکز بر تدریس خلاق، تعامل اثربخش و حمایت فردی از دانش آموزان فراهم آورند. همچنین این ابزارها از طریق ارائه بازخورد فوری، رصد پیشرفت تحصیلی، تشخیص الگوهای رفتاری و کمک به تصمیم گیری آموزشی، به افزایش انعطاف پذیری و پویایی فرایند تدریس یاری می رسانند. با این حال، وابستگی افراطی به فناوری، احتمال تضعیف قضاوت تربیتی معلم، مسائل اخلاقی مربوط به حریم خصوصی داده ها و نابرابری در دسترسی به امکانات، از جمله پیامدهای منفی و ملاحظات مهم این حوزه است. یافته ها همچنین نشان داد اثربخشی این ابزارها زمانی بیشتر می شود که معلمان از سواد فناورانه، مهارت تحلیل داده های آموزشی و نگرش انتقادی نسبت به کاربرد هوش مصنوعی برخوردار باشند. از سوی دیگر، نقش معلم نه حذف، بلکه بازتعریف می شود و او از مجری صرف محتوا به هدایتگر یادگیری، طراح تجربه آموزشی و ناظر انسانی تصمیم های هوشمند تبدیل می گردد. در مجموع می توان گفت هوش مصنوعی در مدیریت کلاس، در صورت استفاده آگاهانه، اخلاق مدار و متناسب با بافت آموزشی، زمینه ارتقای کیفیت تدریس و بهبود پویایی کلاس را فراهم می سازد.

نویسندگان

نیکتا تفضلی

* نویسنده اول

محمد ابراهیمی

نویسنده سوم

آزاده میرهادی

نویسنده چهارم