نقش آموزشی مهارت های زندگی در کاهش آسیب های اجتماعی دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی نقش آموزش مهارت های زندگی در کاهش آسیب های اجتماعی دانش آموزان مقطع متوسطه اول (پایه های هشتم و نهم) شهرستان فاروج در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ انجام شد. روش تحقیق توصیفی-همبستگی و حجم نمونه ۳۱۵ دانش آموز بود که به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند.. یافته ها نشان داد که بین آموزش مهارت های زندگی با تمامی مولفه های کاهش آسیب های اجتماعی (شامل اعتیاد به مواد مخدر، پرخاشگری، گرایش به خشونت و انحرافات رفتاری) رابطه منفی و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج حاکی از آن بود که دانش آموزانی که در مهارت های خودآگاهی، همدلی، ارتباط موثر و مدیریت هیجانات توانمندتر هستند، در برابر فشارهای گروهی و آسیب های اجتماعی مصونیت بیشتری دارند. در مجموع، نتایج تایید کرد که آموزش مهارت های زندگی، راهکاری کارآمد برای ارتقای سلامت اجتماعی و پیشگیری از بروز رفتارهای پرخطر در دانش آموزان است.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، آسیب های اجتماعی ، دانش آموزان متوسطه ، پیشگیری از اعتیاد ، پرخاشگری