هوش مصنوعی در آموزش: چالش ها، فرصت ها و ملاحظات راهبردی

هوش مصنوعی به عنوان دگرگونی بنیادین در نظام آموزشی، فرایندهای یادگیری را دستخوش تحول کرده است. این پژوهش با تکیه بر رویکردی تاملی و تجربه محور، به واکاوی دوگانگی نقش این فناوری در شتاب بخشی به یادگیری و مخاطرات آن برای تفکر مستقل می پردازد. یافته ها نشان می دهد که علی رغم فرصت های هوش مصنوعی در ایده پردازی و تسهیل دسترسی به اطلاعات، استفاده ناآگاهانه از آن می تواند به تقلیل درگیری ذهنی یادگیرنده، سطحی سازی دانش، تضعیف تفکر انتقادی و کاهش تعامل انسانی منجر شود. نتایج حاکی از آن است که هوش مصنوعی نباید جایگزین مطالعه و تفکر نقادانه شود، بلکه باید در خدمت یادگیری فعال قرار گیرد. این نوشتار با ارائه الگوی استفاده مسئولانه، راهکارهایی نظیر تعیین نقش برای ابزار، اعتبارسنجی مداوم پاسخ ها و حفظ فاعلیت انسان در تصمیم گیری را پیشنهاد می کند. هدف نهایی، ارائه چارچوبی برای گذار از رویکرد منفعلانه به بهره گیری آگاهانه و راهبردی از ابزارهای نوین آموزشی است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، یادگیری فعال ، تفکر انتقادی ، فاعلیت یادگیرنده ، اخلاق در هوش مصنوعی