اثربخشی بازی های دیجیتال آموزشی بر یادگیری مهارت های زندگی و تعامل اجتماعی کودکان

بازی های دیجیتال آموزشی به عنوان ابزاری نوین، پتانسیل بالایی در تغییر پارادایم های آموزشی دارند. این مقاله به بررسی تاثیر این بازی ها بر رشد مهارت های زندگی (مانند حل مسئله، مدیریت هیجان و خودتنظیمی) و بهبود تعاملات اجتماعی کودکان در دوره ابتدایی می پردازد. نتایج نشان می دهد که بازی های طراحی شده با رویکرد تعاملی، می توانند محیطی امن برای تمرین مهارت های اجتماعی فراهم آورده و یادگیری عمیق را تسهیل کنند. ظهور فناوری های نوین و نفوذ گسترده بازی های دیجیتال در زندگی روزمره کودکان، رویکردهای سنتی آموزش مهارت های زندگی را با چالش ها و فرصت های تازه ای مواجه کرده است. این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی بازی های دیجیتال آموزشی بر یادگیری مهارت های زندگی (مانند خودآگاهی، همدلی، حل مسئله و مدیریت هیجان) و تعاملات اجتماعی کودکان مقطع ابتدایی انجام شده است. یافته های مبتنی بر مرور ادبیات نشان می دهد که بازی های دیجیتال، به دلیل برخورداری از ویژگی هایی نظیر بازخورد فوری، محیط شبیه سازی شده امن و ساختار مبتنی بر پاداش، پتانسیل بالایی در درونی سازی مهارت های رفتاری دارند. با این حال، اثربخشی این بازی ها مشروط به «تامل پس از بازی» و «هدایتگری معلم» است. نتایج حاکی از آن است که این ابزارها می توانند با کاهش اضطراب اجتماعی و فراهم آوردن فرصت های نقش آفرینی، زمینه ساز تعاملات اجتماعی سازنده تر در دنیای واقعی شوند.

کلیدواژه ها:

بازی های دیجیتال ، مهارتهای زندگی ، تعامل اجتماعی