ارائه الگوی ساختاری پیش بینی پرخوری عصبی براساس سبک دلبستگی و تنظیم هیجانی با میانجیگری مکانیسم های دفاعی

پرخوری عصبی یکی از شایع ترین اختلال های خوردن است که پیامدهای گسترده روان شناختی، جسمانی و اجتماعی دارد و تحت تاثیر عوامل فردی و بین فردی شکل می گیرد. پژوهش حاضر با هدف ارائه الگویی ساختاری برای پیش بینی پرخوری عصبی بر اساس سبک های دلبستگی و تنظیم هیجان، با نقش میانجی مکانیسم های دفاعی انجام شد. چارچوب نظری مطالعه بر مبنای نظریه دلبستگی و دیدگاه های مرتبط با تنظیم هیجان و سازوکارهای دفاعی استوار است. در این مدل، سبک های دلبستگی ناایمن و دشواری در تنظیم هیجان به عنوان عوامل خطرساز در بروز رفتارهای خوردن نابهنجار در نظر گرفته شدند و مکانیسم های دفاعی به مثابه متغیر میانجی بررسی شدند. روش پژوهش توصیفی همبستگی و مبتنی بر مدل یابی معادلات ساختاری بود. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد سبک دلبستگی، تنظیم هیجان، مکانیسم های دفاعی و پرخوری عصبی گردآوری شد و با نرم افزارهای آماری تحلیل گردید. یافته ها نشان داد سبک های دلبستگی و تنظیم هیجان هم به صورت مستقیم و هم غیرمستقیم از طریق مکانیسم های دفاعی بر پرخوری عصبی اثرگذارند. این نتایج علاوه بر گسترش دانش نظری در حوزه اختلال های خوردن، می تواند مبنایی برای طراحی مداخلات پیشگیرانه و درمانی موثر در ارتقای سلامت روان افراد مبتلا به پرخوری عصبی فراهم آورد‎.‎

کلیدواژه ها:

پرخوری عصبی ، سبک های دلبستگی ، تنظیم هیجان ، مکانیسم های دفاعی ، مدل یابی معادلات ساختاری