چگونه توانستم با اجرای مداخلات آموزشی و حمایتی، اضطراب نوشتاری یکی از دانش آموزان پایه اول ابتدایی را کاهش دهم؟

اضطراب مزمن در موقعیت های یادگیری یکی از چالش های تاثیرگذار بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان است که می تواند فرآیند نوشتن و به ویژه درس املا را مختل کند. پژوهش حاضر از نوع اقدام پژوهی است و با هدف شناسایی علل بروز اضطراب موثر بر عملکرد نوشتاری دانش آموزی به نام «نگین» در پایه اول ابتدایی و ارائه راهکارهای کاهش آن انجام شد. بررسی شواهد شامل مشاهده رفتار، تحلیل دفتر املا، مصاحبه با معلم و والدین نشان داد که مشکل اصلی نگین ضعف در یادگیری نبود بلکه اضطراب مزمنی بود که باعث کاهش تمرکز، مکث های طولانی و غلط های املایی فراوان می شد. در راستای تحقق هدف اقداماتی مانند ایجاد فضای غیررقابتی، تشویق مثبت و به کارگیری تکنیک های آرام سازی و بازی محور اجرا شد. نتایج نشان داد که پس از مداخله، نشانه های اضطراب کاهش یافته و بهبود محسوسی در سرعت نوشتن، دقت املایی و تعامل کلامی دانش آموز مشاهده شد. این پژوهش نشان می دهد که توجه همزمان به جنبه های عاطفی و آموزشی، رویکردی موثر در بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان مضطرب است‎.‎

کلیدواژه ها:

اضطراب مزمن ، املا ، آموزش ابتدایی ، جنبه آموزشی و عاطفی