بررسی موانع و فرصت های تمرکززدایی و تاثیر آن بر مدیریت محلی

هدف: این پژوهش با هدف بررسی موانع و فرصتهای تمرکززدایی و تاثیر آن بر مدیریت محلی در آموزش و پرورش ایران انجام شد. روش شناسی: مقاله‎ ‎ی مروری حاضر، به شیوه‎ ‎ی سیستماتیک انجام شد و با جست و جوی کلیدواژه ها، تعدادی مقاله بر اساس به روز بودن منابع و مقاربت موضوعی انتخاب شد. ‎ ‎یافته ها: نتایج نشان داد که موانع نظری و عملی، بر سر راه سیاست تمرکززدایی وجوددارد که موانع نظری شامل: وجود انگیزه-های مختلف، وابستگی به نظام سیاسی و حقوقی، ترس از چنددستگی و قوم گرایی، وابسته به بافت بودن، نسبی و پیوسته بودن، متمرکز بودن تمرکززدایی و غلبه رویکردهای عینی و اثبات گرایانه و موانع عملی شامل: بوروکراتیک بودن ساختار، نبود مشارکت ذینفعان، زمان بر بودن، انتخاب سیاسی و رانتی مدیران، توزیع نابرابر مالی و انسانی، عدم شفافیت مالی، ضعف نظارت و ارزیابی عملکرد و بی ثباتی مدیریتی و تصمیم‎ ‎گیری‎ ‎های سلیقه ای و اجرای ناقص طرح ها می‎ ‎باشد؛ راهکارها و مدل پیشنهادی بر اساس یافته ها طراحی شد و قابلیت اجرایی آن مورد بررسی قرار گرفت. ‎نتیجه گیری: تمرکززدایی واقعی، با کاهش بوروکراسی و با جذب و آموزش مدیران تحول‎ ‎گرا، که با ایجاد پیوندهای سست و سخت، به استقبال پیچیدگی ها و وضع مطلوب می روند؛ همراه با ایجاد بسترهای مناسب مالی و انسانی، محقق خواهد شد و در این صورت است که آموزش و پرورش به سمت ایجاد سیستمی سازگار شونده، که انعطاف پذیری را در لایه های پایین تر جای می دهد و می تواند نیازهای متغیر جامعه را بدون نیاز به واژگونی کل ساختار (نظم) برآورده سازد، حرکت خواهد کرد. البته این اقدامات فرآیندی تدریجی بوده و زمانبر می باشد و با مشارکت کل ذی نفعان به سرانجام می رسد.‎ ‎کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها:

تمرکز ، تمرکززدایی ، پارادایم ، پارادایم شیفت و مدیریت محلی