ضرورت توانمند سازی معلمان ومدیران مدرسه

توانمندسازی معلمان و مدیران مدرسه از مولفه های بنیادین در ارتقای کیفیت نظام آموزشی و بهبود اثر بخشی مدارس محسوب می شود.تحول در نظام های آموزشی در نگاهی کلان ، بیش از آنکه متاثر از تغییرات سخت افزاری یا برنامه های درسی متمرکز باشد ، محصول ارتقای سطح عاملیت معلمان و مدیران به عنوان کارگزاران تحول است.هدف از پژوهش حاضر ، بررسی نظام مند و تحلیل محتوای اسناد بالادستی ، مقالات پژوهشی و نظریه های نوین یادگیری به روش ترویجی است تا ضرورت و چگونگی توانمندسازی نیروی انسانی در مدارس برای دستیابی به تحول آموزشی واکاوی شود.یافته های پژوهش ، بر پایه تحلیل سنتز گونه منابع منابع منتخب ، نشان می دهد که ادبیات موجود دچار یک گسست مفهومی است؛ بدین معنا که میان «سیاست های توانمندسازی» و «واقعیت های میدان مدرسه» شکاف عمیقی وجود دارد. نتایج این بررسی اسنادی حاکی از آن است که توانمندسازی معلمان و مدیران برای تحول ، نه از طریق دوره های آموزشی مقطعی ، بلکه مستلزم تغییر رویکرد از « آموزش محوری » به « توسعه ی حرفه ای مبتنی بر تامل »‎(Reflective ‎practice) ‎ است. این پژوهش پیشنهاد می دهد که برای تحقق تحول آموزشی ، باید راهبردهای توانمندسازی در سه سطح « تغییر نگرش به فرهنگ مدرسه » ، « اعطای استقلال در تصمیم گیری های آموزشی » و « تسهیل شبکه های یادگیری حرفه ای » بازآر ایی شود.این مقاله در نهایت با نقد مدل های سنتی ، الگوی مفهومی نوینی را مبتنی بر یافته های نظری برآمده از تحلیل منابع ، برای بومی سازی توانمدسازی در مدارس ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

توانمندسازی معلمان ، کارگزاران تحول ، توسعه حرفه ای ، مدیران ، کیفیت نظام آموزشی