بررسی نقش آموزش مهارت های زندگی در کاهش آسیب های اجتماعی دانش آموزان

امروزه گسترش آسیب های اجتماعی در میان کودکان و نوجوانان به یکی از مهم ترین دغدغه های نظام های آموزشی تبدیل شده است. افزایش رفتارهای پرخطر، خشونت، قلدری، اعتیاد، افت تحصیلی، وابستگی به فضای مجازی و مشکلات روان شناختی، ضرورت توجه به آموزش مهارت های زندگی را بیش از گذشته آشکار ساخته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزش مهارت های زندگی در کاهش آسیب های اجتماعی دانش آموزان به روش کتابخانه ای و مروری انجام شده است. در این پژوهش، اطلاعات مورد نیاز از طریق بررسی کتاب ها، مقالات علمی، پایان نامه ها، اسناد آموزش و پرورش، گزارش های سازمان جهانی بهداشت و یونسکو گردآوری و تحلیل شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد آموزش مهارت های زندگی از جمله خودآگاهی، همدلی، ارتباط موثر، تصمیم گیری، حل مسئله، مدیریت هیجان، مدیریت استرس، تفکر خلاق و تفکر نقاد، نقش موثری در ارتقای سلامت روان، افزایش تاب آوری، تقویت مسئولیت پذیری، کاهش رفتارهای پرخطر و پیشگیری از آسیب های اجتماعی در میان دانش آموزان دارد. همچنین نتایج مطالعات مختلف بیانگر آن است که اجرای برنامه های منظم آموزش مهارت های زندگی در مدارس موجب افزایش اعتماد به نفس، بهبود روابط اجتماعی، کاهش خشونت، پیشگیری از گرایش به مصرف مواد مخدر، کاهش ترک تحصیل و ارتقای کیفیت زندگی دانش آموزان می شود. بر اساس یافته های پژوهش، آموزش مهارت های زندگی باید به عنوان یکی از برنامه های اساسی نظام تعلیم و تربیت مورد توجه قرار گیرد و از طریق توانمندسازی معلمان، مشارکت خانواده ها و بهره گیری از شیوه های نوین آموزشی به صورت مستمر اجرا شود. سرمایه گذاری در این حوزه می تواند نقش مهمی در تربیت نسلی سالم، مسئولیت پذیر و مقاوم در برابر آسیب های اجتماعی ایفا کند‎.‎

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، آسیب های اجتماعی ، دانش آموزان ، آموزش و پرورش ، پیشگیری‎.‎