بازنمایی کارکردهای زبان بدن در آموزش زبان فارسی به غیرفارسی زبانان

پژوهش حاضر، باهدف بررسی کارکرد های زبان بدن در آموزش زبان فارسی به غیر فارسی زبانان انجام شده است. زبان بدن معلمان در آموزش با توجه به طیف وسیع مخاطبان اهمیت زیادی در مانایی و تاثیرگذاری یادگیری در حیطه های مختلف آموزش زبان فارسی به ویژه غیرفارسی زبانان دارد. در این پژوهش، با مرور پیشینه موضوع به روش های میدانی- مشاهده، مصاحبه، پرسشنامه، با داده های عینی تر و حقیقی تر به بررسی انواع کارکرد های زبان بدن در آموزش زبان فارسی به غیر فارسی زبانان مرکز بین المللی دانشگاه فردوسی مشهد پرداخته شده است. جامعه آماری، شامل فارسی آموزان غیرابرانی سطح مقدماتی و مدرسان مرکز بین المللی آموزش زبان فارسی دانشگاه فردوسی مشهد و روش انجام پژوهش نیز، از نوع کاربردی و مبتنی بر ماهیت داده ها توصیفی- تحلیلی می باشد. در بخش تحلیل داده های آماری از روش توصیفی – استنباطی و آزمون های ویلکاسون، من ویتنی و تی استفاده گردید. نتایج پژوهش نشان داد که غیرفارسی زبانان در بیشتر گویه های پرسشنامه نگرش سنجی تمایل دارند که مدرسان از زبان بدن در ارتباط و انتقال پیام استفاده کنند. همه مدرسان شرکت کننده در پژوهش کاربرد زبان بدن را در تسهیل یادگیری غیرفارسی زبانان بسیار موثر می دانستند ولی براین باور بودند که استفاده نادرست از زبان بدن و بدون توجه به تفاوت های فرهنگی در یادگیری زبان فارسی اخلال ایجاد می کند.

کلیدواژه ها:

زبان بدن ، آموزش ، زبان فارسی ، غیرفارسی زبانان.