بررسی اثربخشی آموزش تنظیم شناختی هیجان بر استرس والدگری و کیفیت زندگی در مادران دارای کودکان اختلال رشد ذهنی

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش تنظیم شناختی هیجان بر استرس والدگری و کیفیت زندگی در مادران دارای کودک کم توان ذهنی شهر شیراز انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل همه مادران دارای کودک کم توان ذهنی در شهر شیراز در سال ۱۴۰۴ بود که از میان آنان ۳۰ نفر به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه استرس والدگری آبدین و پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت بود. گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای آموزش تنظیم شناختی هیجان را دریافت کرد، در حالی که گروه گواه هیچ مداخله ای دریافت نکرد. برای تحلیل داده ها از تحلیل کوواریانس چندمتغیره استفاده شد. یافته ها نشان داد که آموزش تنظیم شناختی هیجان بر استرس والدگری مادران دارای کودک کم توان ذهنی تاثیر معنادار دارد و موجب کاهش معنادار آشفتگی والدینی، تعاملات ناکارآمد والد فرزند و ادراک ویژگی های کودک مشکل آفرین شد. همچنین نتایج نشان داد این آموزش بر کیفیت زندگی نیز تاثیر معنادار دارد و سبب بهبود سلامت جسمانی، سلامت روانی، روابط اجتماعی و سلامت محیطی مادران شد. بیشترین میزان تاثیر در میان ابعاد کیفیت زندگی مربوط به سلامت روانی بود. بر اساس یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت که آموزش تنظیم شناختی هیجان می تواند به عنوان مداخله ای موثر در کاهش فشارهای روانی ناشی از والدگری و ارتقای کیفیت زندگی مادران دارای کودک کم توان ذهنی مورد استفاده قرار گیرد و به بهبود سازگاری روان شناختی و عملکرد روزمره آنان کمک کند.

کلیدواژه ها:

آموزش تنظیم شناختی هیجان ، استرس والدگری ، کیفیت زندگی ، مادران ، کودک کم توان ذهنی