اثر بخشی آموزش فرزندپروری مبتنی بر تنظیم هیجان بر کاهش علائم اضطراب و استرس والدگری مادران در جنگ تحمیلی رمضان

آسیب های ناشی از جنگ اغلب منجر به پیامدهای شدید و پایدار بر سلامت جسمی و روانی افراد شود. نظام خانواده به عنوان یک کل می تواند بر اساس سبک‎های تعاملی والد-کودک، جنبه های شناختی و هیجانی فرزندان را متاثر سازد. با اینکه رابطه نزدیک والد- کودک در سازگاری کودک در معرض جنگ نقش تاثیرگذاری دارد اما سبک فرزندپروری والدین تحت تاثیر تروما و استرس طولانی مدت قرار می گیرند. هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش فرزندپروری مبتنی بر تنظیم هیجان بر کاهش علائم اضطراب و استرس والدگری مادران در جنگ تحمیلی رمضان است. بدین منظور برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه اضطراب بک(۱۹۸۸) و پرسشنامه استرس والدگری آبیدین(۱۹۹۵) استفاده شد. یافته ها نشان داد آموزش فرزندپروری به طور معناداری باعث کاهش علائم اضطراب، استرس والدگری کل و هر سه خرده مقیاس آن در مادران گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل شده است و این کاهش در مرحله ی پیگیری به خوبی تداوم یافت. بنابراین، آموزش فرزندپروری مبتنی بر تنظیم هیجان یک مداخله ی موثر، پایدار و کاربردی برای کاهش اضطراب و استرس والدگری مادران در شرایط جنگی است و می تواند به عنوان یک بسته ی آموزشی استاندارد برای حمایت از مادران در بحران های مشابه مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

جنگ رمضان ، فرزندپروری ، تنظیم هیجان ، اضطراب ، استرس والدگری ، آشفتگی والدینی ، تعاملات والد-کودک ، کودک دشوار