تاثیر سکوت سازمانی بر بهره وری کارکنان: بررسی نقش تعدیل گر رهبری تحول آفرین

سازمان های امروزی برای حفظ مزیت رقابتی نیازمند کارکنانی فعال، مشارکت جو و خلاق هستند. با این حال یکی از پدیده هایی که می تواند مشارکت کارکنان را محدود کند، سکوت سازمانی است. سکوت سازمانی به وضعیتی اشاره دارد که در آن کارکنان از بیان نظرات، ایده ها و نگرانی های خود درباره مسائل سازمانی خودداری می کنند. این پدیده می تواند موجب کاهش یادگیری سازمانی، تضعیف نوآوری و افت بهره وری کارکنان شود. از سوی دیگر، سبک های رهبری به ویژه رهبری تحول آفرین می توانند در شکل دهی رفتارهای کارکنان و ایجاد فضای اعتماد و مشارکت نقش مهمی ایفا کنند. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر سکوت سازمانی بر بهره وری کارکنان و تحلیل نقش تعدیل گر رهبری تحول آفرین در این رابطه است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–پیمایشی است. داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد جمع آوری و با استفاده از روش های آماری مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان می دهد سکوت سازمانی تاثیر منفی و معناداری بر بهره وری کارکنان دارد. همچنین رهبری تحول آفرین می تواند این رابطه را تعدیل کرده و اثرات منفی سکوت سازمانی را کاهش دهد. یافته ها بیانگر آن است که مدیرانی که از سبک رهبری تحول آفرین استفاده می کنند با ایجاد فضای اعتماد، حمایت و انگیزش، کارکنان را به بیان نظرات و مشارکت فعال در امور سازمانی تشویق می کنند و در نتیجه بهره وری کارکنان افزایش می یابد. بر اساس نتایج پژوهش، توجه مدیران سازمان ها به کاهش سکوت سازمانی و تقویت رهبری تحول آفرین می تواند به بهبود عملکرد و بهره وری منابع انسانی منجر شود.

کلیدواژه ها:

سکوت سازمانی ، بهره وری کارکنان ، رهبری تحول آفرین ، رفتار سازمانی ، عملکرد کارکنان