نقش تاب آوری در پیشگیری از فرسودگی تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش تاب آوری تحصیلی در پیشگیری از فرسودگی تحصیلی دانش آموزان دوره دوم متوسطه انجام شد. فرسودگی تحصیلی به عنوان یکی از چالش های جدی نظام های آموزشی، با پیامدهایی نظیر کاهش انگیزه، افت عملکرد و کناره گیری عاطفی همراه است. شناسایی عوامل محافظتی مانند تاب آوری می تواند راهگشای طراحی مداخلات پیشگیرانه باشد. نتایج نشان داد که بین تاب آوری تحصیلی و فرسودگی تحصیلی رابطه منفی و معناداری وجود دارد (۴۲/۰-=r و ۰٫۰۰۱>P). مدل معادلات ساختاری نشان داد که مولفه «خودکارآمدی» از تاب آوری، قوی ترین پیش بینی کننده منفی برای «ناکارآمدی تحصیلی» (۳۸/۰-=β) ‎و مولفه «جهت گیری آینده» قوی ترین پیش بینی کننده منفی برای «بی علاقگی» (۴۱/۰-=β) ‎است. به طور کلی، تاب آوری توانست ۳۲ درصد از واریانس فرسودگی تحصیلی را تبیین کند. تاب آوری تحصیلی به عنوان یک منبع روانشناختی حیاتی، می تواند با تقویت نگرش مثبت به آینده و باور به توانایی های شخصی، از شکل گیری فرسودگی تحصیلی جلوگیری کند. پیشنهاد می شود برنامه های مداخله ای مبتنی بر افزایش خودکارآمدی و امید به آینده در مدارس طراحی و اجرا شوند.

کلیدواژه ها:

تاب آوری تحصیلی ، فرسودگی تحصیلی ، خودکارآمدی ، دانش آموزان متوسطه.