نقش هوش مصنوعی مولد در کاهش بار اداری و ارتقای بهره وری آموزشی معلمان: فرصت ها و چالش ها

با ظهور فناوری های هوش مصنوعی مولد، پارادایم های سنتی در حوزه آموزش با تحولی بنیادین روبه رو شده اند. هدف از این پژوهش، واکاوی نقش هوش مصنوعی مولد در کاهش بار وظایف اداری و ارتقای بهره وری آموزشی معلمان، با تمرکز بر فرصت ها و چالش های پیش رو است. این مطالعه با بهره گیری از روش مرور نظام مند بر اساس پروتکل استاندارد PRISMA و تحلیل مضمون بر روی مقالات منتخب در پایگاه های معتبر علمی (Scopus, Web of Science, Google Scholar)، به بررسی تاثیر ابزارهای مبتنی بر مدل های زبانی بزرگ (LLMs) بر فرآیندهای تدریس و مدیریت کلاس پرداخته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی مولد می تواند از طریق خودکارسازی وظایف تکراری (مانند طراحی طرح درس، تدوین آزمون و پاسخ گویی به پرسش های متداول)، ظرفیت معلمان را برای تمرکز بر تعاملات انسانی و آموزش های عمیق بازتعریف کند. با این حال، چالش هایی نظیر تنش میان خودکارسازی و کاهش توانمندی های شناختی (تنبل سازی شناختی)، نگرانی های اخلاقی پیرامون حریم خصوصی داده ها و ضرورت ارتقای سواد هوش مصنوعی معلمان، از موانع اصلی در مسیر پذیرش کامل این فناوری است. این پژوهش پیشنهاد می کند که برای بهره مندی حداکثری از این پتانسیل، تدوین چارچوب های اخلاقی و برنامه های توانمندسازی مستمر معلمان در حوزه سواد دیجیتال ضروری است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی مولد ، بهره وری آموزشی ، بار اداری معلمان ، خودکارسازی آموزشی ، مدل های زبانی بزرگ (LLMs).