اثربخشی آموزش گروهی مهارت های زندگی مبتنی بر پذیرش و تعهد متمرکز بر شفقت برکیفیت زندگی زنان سرپرست خانوار

کیفیت زندگی یکی از مهم ترین شاخص های ارزیابی سلامت روان و عملکرد اجتماعی افراد محسوب می شود و نقش مهمی در پیش بینی سازگاری روانشناختی و اجتماعی دارد. زنان سرپرست خانوار به دلیل مواجهه با فشارهای اقتصادی، اجتماعی و مسئولیت های چندگانه خانوادگی، در معرض کاهش کیفیت زندگی قرار دارند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش گروهی مهارت های زندگی مبتنی بر رویکرد پذیرش و تعهد متمرکز بر شفقت بر کیفیت زندگی زنان سرپرست خانوار انجام شد. این مطالعه به روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون همراه با گروه کنترل اجرا گردید. جامعه آماری شامل زنان سرپرست خانوار تحت پوشش سازمان بهزیستی شهر شیراز در سال ۱۴۰۳ بود که از میان آنان ۳۲ نفر به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۶ نفر) تقسیم شدند. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه دو ساعته آموزش مهارت های زندگی مبتنی بر پذیرش، تعهد و شفقت دریافت کردند، در حالی که گروه کنترل هیچ گونه مداخله ای دریافت نکرد. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه کیفیت زندگی ۳۶ سوالی بود. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد آموزش مهارت های زندگی مبتنی بر پذیرش و تعهد متمرکز بر شفقت موجب افزایش معنادار کیفیت زندگی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد‎ (P<۰.۰۵). ‎میزان اندازه اثر مداخله بر کیفیت زندگی ۷۶ درصد گزارش گردید. بر اساس یافته ها، بسته آموزشی مبتنی بر پذیرش، تعهد و شفقت می تواند به عنوان یک مداخله روانشناختی موثر در ارتقای کیفیت زندگی زنان سرپرست خانوار مورد استفاده قرار گیرد‎.‎

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، پذیرش و تعهد ، شفقت ، کیفیت زندگی ، زنان سرپرست خانوار.